Bizarre ziekenhuisverhalen: ‘De verpleging liet hem in zijn eigen ontlasting liggen’

ziekenhuisverhalen

Elke donderdag geven we je een kijkje in een populair topic op het VIVA-forum. Deze week: bizarre acties van medisch personeel.

Dokters zijn er om je te helpen, maar niet elke medicus gaat even nauwkeurig met z’n patiënten om. VIVA-forummers doen een boekje open over hun bizarste ziekenhuiservaringen.

  • gizzmo-returns: “Ik ben heel moeilijk te prikken. Na tig pogingen was het de verpleegster dan eindelijk gelukt, maar na één buisje trok ze de naald eruit. Ik was al verbaasd: maar één buisje deze keer? ‘Oh nee, oeps,’ zei ze. Er lag nog een buisje… Moest ze wéér zoeken naar een ader. Ze kreeg spontaan een opvlieger.”
  • Ms-mieps: “Ik lag vorige week in het ziekenhuis en tegenover me lag een man wiens onderbeen was geamputeerd. Hij was 85 jaar oud en kon helemaal niks. Ze hebben hem die ochtend anderhalf uur in zijn eigen ontlasting in bed laten liggen omdat ze per se eerst de ochtendcontroles wilden afronden. Ze hebben zelfs zijn waardes gemeten terwijl hij daar in dat vieze bed lag. Ik vond het echt van de zotte. Toen ze bij mij kwamen met het bloeddrukapparaat zei ik: ‘Volgens mij heeft die man jullie nu harder nodig.’ Daar trokken ze zich niks van aan en ze lieten hem gewoon wachten.
  • Fluithaas: “Na een ingreep kwam ik op controle bij de chirurg. Maar deze man was natuurlijk zelf te duur om het gaasje te verwijderen, dus is hij twintig minuten op zoek geweest naar een verpleegkundige. Toen heb ik zelf de leukoplast maar losgetrokken.”
  • Lotus77: “Erasmus in Rotterdam: ik weet niet waar ik moet beginnen. De keren dat ze me voor Jan met de korte achternaam hebben laten komen (vanaf de andere kant van het land) omdat onderzoeken niet doorgingen of doktoren op de Bahamas bleken te zitten zijn niet op een hand te tellen. Ook werd ik afgesnauwd (terwijl ik zelf écht altijd beleefd blijf), lukte het niet om mijn dossier naar een ander ziekenhuis te sturen en communiceerden de specialisten niet met elkaar. Maar het toppunt: toen ik een moeilijk gesprek had met een arts waarbij me werd verteld dat ik een nare aandoening had (waar mijn moeder aan overleden is) zei ze daarna: “Google dat vooral maar niet.” Vervolgens kreeg ik geen uitleg maar liep de arts weg en kon ik weer gaan.”
  • Schaap_Veronica: “Toen de oma van mijn ex opgenomen werd in het ziekenhuis voor een botbreuk, kwam ze in de laatste kamer in een gang terecht. Daar lag verder niemand. De verpleging is meerdere keren vergeten om haar eten en drinken te brengen! Zelf durfde ze dat niet tegen de verpleging te zeggen. Wel tegen ons, maar wij werden niet geloofd. Paar dagen later: oma had uitdrogingsverschijnselen.”
  • Ceylon: “Schoonoma lag in het ziekenhuis vanwege een infectie. Toen haar dochter haar bezocht, vond ze haar moeder terug op een stoel, in een hemdje, met in haar handen een volgepoepte pyjama. Door die infectie werkten de darmen even niet naar behoren. Ze hadden haar wel uit bed gehaald, maar waren vergeten dat ze er ook weer in moest.”
  • Protocol: “Tijdens mijn ingeleide bevalling belandde ik in een weeënstorm en vroeg ik mijn man de verpleging te bellen omdat ik ging hyperventileren. De verpleegster kwam en zei: ‘Tja, dat heb je met weeënopwekkers. Even doorzetten.’ En ze was weer weg. Ik liep ondertussen bijna blauw aan, dus mijn man belde nogmaals. De verpleegster kwam boos terug en snauwde tegen mijn man dat hij pas weer mocht bellen als ik volledige ontsluiting had, eerder kon ze toch niets voor me doen. Tien minuten later kwam de gynaecoloog; ik had volledige ontsluiting en de hartslag van de baby was erg zwak. Toen kreeg ik ook nog een snauw dat er wel gebeld moest worden in zo’n situatie.”

Meepraten? Dat kan hier.