Boekrecensie: ‘Een blauwe vlinder zegt gedag’

Wanneer Sophie van der Stap op 21-jarige leeftijd te horen krijgt dat ze een ernstige vorm van kanker heeft, staat haar leven op de kop. Na een lange strijd overwint ze haar ziekte. In het boek ‘Een blauwe vlinder zegt gedag’ schrijft Sophie over haar zoektocht naar zichzelf. Zoals de achterkant van het boek beschrijft: “Wat te doen als je je leven hebt teruggekregen?”

Leven voor twee
Het verlies van haar vriendin Chantal is de rode draad in dit verhaal. Sophie vindt het lastig om met de dood van haar vriendin om te gaan. De twee vriendinnen vochten namelijk tegen dezelfde ziekte. Omdat Chantal de ziekte niet overwon, voelt Sophie zich nog meer verantwoordelijk om iets van haar leven te maken. Ze wil voor twee leven.

Moderne nomade
Sophie besluit als een moderne nomade op reis te gaan om zichzelf terug te vinden. Ze neemt je mee naar Buenos Aires, Rio de Janeiro, Hongkong, Istanbul en Amsterdam. Uiteindelijk komt ze erachter dat alle reizen naar één bestemming leiden: haar thuis.

Bijna poëtisch
Het verhaal van Sophie vind ik erg herkenbaar. In het begin van het boek schrijft Sophie: “Ik ben zojuist verslagen, schaakmat, al mijn stukken liggen plat, aan de randen van het bord. Ik sta aan het begin van een nieuw spel. Laat ik ze liggen of raap ik ze op?”Als jonge vrouw een moeilijke periode afsluiten en opnieuw beginnen, dat is niet makkelijk. Het getuigt daarom van lef dat Sophie haar gevoelens, gedachten en emoties die daar bij komen kijken zo mooi en gedetailleerd verwoord. Sophie doet dit op een bijna poëtische manier en dat maakt haar ook heel kwetsbaar. Hierdoor kreeg ik het gevoel dat ik stiekem in haar dagboek aan het lezen was en had ik af en toe de tranen in mijn ogen staan. Haar reis om uit te zoeken wie ze is en wat ze wil met haar leven, heeft mij enorm geïnspireerd. Een echte aanrader dus!

CC foto: LornaJane.net