De mens is niet ontworpen om gelukkig te zijn, dus stop maar met proberen

geluk

Geluk: het is iets wat we allemaal nastreven. Maar is het een ongrijpbaar begrip. En als je kijkt naar de evolutie is gelukkig willen zijn een onmogelijk doel, want de mens er simpelweg niet voor geschapen. 

Alle gelukscoaches, wijze tegeltjes en spirituele therapieën ten spijt: het heef allemaal geen zin. We kunnen het nog zo graag willen, onze hersenen zijn niet op geluk ingericht. Zoals elk wezen op aarde is de mens geëvolueerd, en daarbij maakt de natuur gebruik van wat de meeste overlevingskansen geeft. Zij die ander gedrag vertonen, hebben minder succes om zich voort te planten of te overleven en sterft dus uit. 

Zoek het geluk

De grote frontale voorkwab in onze hersenen heeft door de eeuwen heen voorrang gekregen boven het gelukkig zijn. Nu is geluk sowieso lastig te traceren in de hersenen omdat het geen neurologische basis heeft. De grote frontale voorkwab heeft dat wel: die geeft ons namelijk de mogelijkheid om dingen te analyseren en om uit te voeren.

En nou even niet zo zeiken

Kortom: we zijn gemaakt om ons, oneerbiedig gezegd, voort te planten en te overleven. That’s it. Dus rot op met je gelukkig willen zijn, lijkt de natuur bijna tegen ons te willen zeggen. Want overleven en je voortplanten ís hard werken en niet altijd leuk (naja, oefenen voor voortplanten wel). We hebben pijn, worsteling en behoefte aan veiligheid nodig om te overleven. Daarin zit dus wel geluk: de momenten dat je iets overwint bijvoorbeeld. Maar constant gelukkig kunnen zijn, zoals de geluksindustrie ons toeschreeuwt, dat lijkt onhaalbaar en eigenlijk alleen maar frusterend.

Rustaaaag

Dus dat je soms fluitend over straat loopt en diezelfde middag nog in een complete meltdown huilend en schreeuwend je partner afbrandt terwijl je zelf ook niet weet waarom, troost jezelf: das heel normaal, je bent ook maar een mens met vooral een grote frontale voorkwab.

Bron: theconversation.com | Beeld: Unsplash

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.

banner

Marjolein woont in de stad (Amsterdam) maar hunkert naar de natuur. En als ze een tijdje door de duinen heeft gestruind, verlangt ze weer naar de stad met z'n knallende energie. Ze vindt de menselijke psyche rete-interessant en schrijft daarom graag op Viva over waarom we de dingen doen die we doen, waar we naar verlangen en hoe die grijze massa van ons werkt. Want eigenlijk zijn we maar gekke (en daarom interessante!) wezens.