De Pin-up Club van boer Richard

Het wijd opengesperde oog van boer Richard gluurt door het opengeschoven luik in de deur. “Wachtwoord?” “Tiet’n.” Krakend gaat de grote houten deur open.

Iedere dag reis ik met de trein. Al vier jaar lang zie ik dezelfde elf stations aan me voorbij gaan. Ik lees een krantje, luister een muziekje, eet een broodje. Ter hoogte van station Wormerveer leg ik mijn krant even weg en tuur ik ingespannen uit het raam.

De échte Pin-up Club
Vlak langs het spoor liggen tientallen kleine weilandjes, van elkaar gescheiden door slootjes. Her en der loopt een paard, staat een windmolentje of rolt een struik. Midden in dit uitgestrekte landschap doemt de Pin-up Club op. Een brede brug loopt vanaf de berm naast het spoor naar een groen eilandje. Midden op de brug staat een grote houten deur met een hangslot, erboven een bord met in zwarte hanenpoten ‘De Pin-up Club’ erop geschilderd. Op het eiland staan een paar geïmproviseerde huisjes, gemaakt van pallets, houten schotten en golfplaten. Het geheel zit potdicht getimmerd en is behangen met sloten.

Het bouwwerk was me wel eens eerder opgevallen, maar ik had er nooit echt aandacht aan besteed. Tot ik vorige week opeens iets vreemds zag. Tegen één van de Pin-up Club clubhuizen stonden vier brommers. Daarnaast twee geparkeerde kleine tractors. Mijn blik bleef even steken. Terwijl de trein passeerde zag ik iets blauws voorbij flitsen op de brug. Ik ging snel op het bankje tegenover me zitten om nog een laatste glimp op te kunnen vangen. Er stond een boer in een blauwe kiel op de brug voor de poort!

Voorzitter boer Richard
Die stond vast te wachten tot ‘ie binnengelaten werd door boer Richard, na het smiespelen van het geheime wachtwoord. Geen idee waarom ik boer Richard voorzitter van de Pin-up Club heb gemaakt, maar ik zie hem al helemaal zitten aan zijn zelfgetimmerde tafel. Met boer Gradus links van hem, boer Pieter rechts en boer Maurits die de hapjes en drankjes verzorgd.

Yvon Jaspers en knakworst
Als boer Adriaan nog één keer gecheckt heeft of er niemand buiten staat af te luisteren gaat de deur op slot en komen de verhalen. Over Yvon Jaspers, want dat is nog eens een lekker wief. Alle schaars geklede modellen op de centerfolds die boer Richard aan de muur heeft gespijkerd kunnen niet aan haar tippen. Er wordt fikkie gestookt. Daarboven worden knakworsten gebraden die boer Maurits stiekem heeft meegenomen uit het keukenkastje van zijn moeder. Ze roddelen over boer Frank, die niet bij de club mag omdat ze hem een huilebalk vinden. Tot slot oefenen ze hun geheime handdruk. Boks, klap, peace-teken, “Kukelekúú!”

Zeer fantasievolle rechtertepel
Bovenstaande speelt zich aan de binnenkant van mijn ogen af zodra ik station Wormerveer passeer. Ik heb meer fantasie in mijn rechtertepel dan de gemiddelde mens in zijn hele lijf, dat staat als een paal boven water. Maar zo gek is mijn gedachtegang toch niet? Zo’n boeren Pin-up Club lijkt me eigenlijk best gezellig. Misschien stap ik binnenkort eens uit op station Wormerveer. Misschien kan ik lid worden…

CC foto: fbouly & still uit filmpje