Het detox-avontuur, deel twee

Vorige week ben ik aan het detoxen geslagen. Zoals jullie hebben kunnen lezen vielen de eerste drie dagen enigszins mee. De vier dagen erna, was overleven…

Donderdag – bananen-eclairs
Op de één of andere manier heb ik er vandaag geen zin meer in. Ja, het (veelal Oosterse) eten is soms nog wat wennen, maar best lekker. Ook de porties zijn niet zo klein als je zou denken. Maar ik voel steeds vaker een vlaag van lichtheid in mijn hoofd, een headrush. Dat is dus waarom je van te voren zou moeten pretoxen: minderen met vet, suiker en cafeïne, voordat je er rigoureus mee stopt. Heel slim Chantal. Nog slimmer om precies vandaag mijn yogaleden te trakteren op een bananen-eclair, wat ik ze nog had beloofd. Soms trakteer ik mijn karatekids of yogaleden. Als beloning, zoiets. Op dezelfde manier als ik mezelf blijkbaar graag beloon. Ik bedenk me dat ik het al drieënhalve dag fantastisch volgehouden heb, dat detoxen, met een meewarige blik op de eclairs. Hoofdschuddend zet ik ze vlug in de koelkast.

Vrijdag – ietwat teleurgesteld
Mijn detoxboek is mijn bijbel deze week. Voor het minste of geringste sla ik het open, wanneer heb ik dit nodig en wanneer dat? Om de twee dagen doe ik boodschappen zodat alles vers is. Boodschappen minus vlees, vis (deed ik al niet), ei, zuivel, zout, cafeïne, frisdrank en kant-en-klare-zooi/heerlijkheid. Ik geniet voornamelijk van heel veel groente en fruit, granen, peulvruchten en wat noten. Heel eerlijk, iedere dag drie voor mij compleet nieuwe maaltijden en een smoothie bereiden, zorgt wel voor heel wat werk en tijd. Toch heb ik het er graag voor over. Dit is mijn uitdaging. Hoe kansloos ik het gisteren even leek te vinden, hoe opgeleefd ik me vandaag voel. In een schitterend ochtendzonnetje loop ik een rondje hard door het Rotterdamse Zuiderpark. ‘s Middags vertel ik een vriendin trots over mijn vorderingen en laat ik de Koekela-muffins braaf staan. ’s Avonds schuif ik ietwat teleurgesteld aan tafel met een karig groentesoepje.

Zaterdag – een verwende baby
Het is geweldig mooi weer vandaag, maar ik ben keichagrijnig. Ik sta op ontploffen, maar dit keer niet van het teveel aan eten. Steeds vaker voel ik me wat licht in mijn hoofd. Ik vraag me af of dat psychisch is of dat ik toch wat mis in de voeding. Misschien is de stap van een overschot aan calorieën naar net genoeg calorieën te groot geweest. Ik voel me moe, slap en chagrijnig. Het verlangen is groot. Het verlangen is zó groot dat ik me een verwende baby voel. Een verwende baby die zeurt om een broodje, een kaasje, een ijsje, een donut, iets! Niemand moet me dwars zitten, want ik sta niet in voor mezelf. Het schijnt dat je je na een week detoxen energiek, ontspannen en geïnspireerd voelt. Op dit moment moeilijk voor te stellen. Ik sla yoga en sporten vandaag over!

Zondag – bucket list
De dag begint goed, echt. Het laatste dagje gaat in en ik maak een verlanglijstje voor morgen. Wat wil ik het allerliefste eten? Natuurlijk niet te gek, anders is het allemaal voor niets geweest. Een plaatje schiet door mijn hoofd, een hard volkorenbroodje met olijfolie extra vierge, ricotta, zeezout, peper en wat bieslook. Toch blijkt dit de stilte voor de storm te zijn. Een paar werkgerelateerde to do’s later en ik erger me ineens aan van alles, terwijl ik normaal gesproken best veel kan hebben. Bij het pellen van een avocado bereik ik mijn kookpunt en begin ik te huilen. Hard en lang. De tranen blijven stromen. De negatieve emoties zo de wijde wereld in. Ik lees dat huilen erbij hoort en goed is voor de longen. Ik voel me er niet minder labiel door, maar de rest van de dag spendeer ik opgelucht in een zonnige stad, met goed gezelschap en heerlijke munttheetjes.

Maandag – anti-dieetdag
Het is maandag. Ik strek me uit in bed en voel dat ik zeker wat overtollig vet heb verloren. Het voelt geweldig. Deze detox was heel moeilijk, een extreme challenge voor een lekkerbek als ik, maar ik heb het echt gehaald! Echt, echt! Het is een prachtig mooie dag en ik besluit een zomerjurkje aan te trekken. Ineens is het wat lastig het detoxverhaal achter me te laten, ondanks dat ik schuldvrij mag opbouwen. Ik smul van het broodje van mijn dromen, maar ’s middags neem ik enkel een bananensmoothie. Toeval op toeval lees ik dat het vandaag anti-dieetdag is, misschien wel de reden dat ik ’s avonds met mijn vriendje bij een gezellige tapasbar beland. Voor het eerst in een week neem ik een toetje. Een toetje met alles erop en eraan, wat een genot.

Geïnspireerd? Nou, ja, eigenlijk! Ik voel me goed in mijn vel en dat gevoel wil ik graag nog heel lang vasthouden. Ik ben van mijn cola light-verslaving af en heb eigenlijk alleen nog maar trek in water, thee en verse sapjes. Door de verfrissende recepten en exotische ingrediënten heb ik zin om veel vaker veganistisch te koken, of in ieder geval elke dag veel fruit en groenten te blijven eten. En eens in de week trakteer ik mezelf op een toetje uit duizenden. A girl’s gotta do what a girl’s gotta do. Ondanks (of juist dankzij) alle ups and downs, erg blij met mijn detoxweekje. Mijn start van een gezonder leven.

© Beeld: Chantal Straver