Die extra kilo Chantal

geen

Als emotie-eter, die ook nog eens oprecht gek is op koekjes en lekker eten, schommel ik nogal eens met mijn gewicht.

Het valt nog enigszins binnen de perken, waarschijnlijk omdat ik een actief en sportief leven heb. Soms ben ik uit het niets ineens wat afgevallen, soms voel ik me bewust, maar niet bedoeld, wat groeien. “Ieder nadeel heb z’n voordeel”.

Te veel extreem lekker eten
Met eten ben ik letterlijk een kind. Een kind dat zonder toezicht in de supermarkt loopt en van alles in het mandje gooit. Natuurlijk weet ik wat goed en minder goed voor me is, het is alleen zo gemakkelijk toegeven aan overheerlijke, zoete, romige of juist knapperige verleidingen, zeker van de lokale patisserie. Mijn wilskracht om gezond te eten is wat dat betreft minder sterk ontwikkeld. Er bestaat ook veel te veel extreem lekker eten. En heel eerlijk: voor bepaalde zoetigheid maak ik geen concessies. Dat is die extra kilo Chantal gewoon waard. Bovendien maak ik zelf een (niet altijd) afgewogen keus om die chocoladebrownie te verorberen, dus dan moet ik ook maar met de consequenties leven.

Politiek incorrect blij
Maatje superskinny is nooit mijn ambitie geweest (the horror, wat moet ik daarvoor allemaal laten staan?!) Toch voel ik me wel sexyer in een slank lichaam. Als ik wat minder opgeblazen ben, me daardoor een wereld aan fitter voel en minder de neiging heb (weer) een rol Oreo koekjes weg te werken bij een middagdipje. Als ik een jurkje aantrek en politiek incorrect blij ben met mijn benen. Als die leuke man in de rij van het DE-cafe zomaar met me sjanst. Als ik ongemerkt zo dichtbij mijn streefgewicht zit dat ik me daar helemaal niet mee bezig hoef te houden.

Mijn eigen regels
Losbandigheid hoort een beetje bij me. De dag plukken, zoiets. Maar voor the sake of sexyness zoek ik dan toch een beetje naar de juiste balans. Gisteren nam ik een hapje van een cupcake, voor die balans gebombardeerd als de lunch van de dag. De cupcake in kwestie was zo spectaculair mooi dat ik een plaatje plaatste op Facebook, waarna ik de hele avond bezig was met karatetrainingen. Later zag ik dat men door het prachtige cake’je spontaan dacht dat ik jarig was en werd ik gefeliciteerd met mijn verjaardag. En zo is het. Elke dag is het feest. Bedenk je eigen regels, geniet van het leven.

Happy birtyday to all of us! Voor alle mede-Koekiemonsters.

© Beeld: Chantal Straver