Dit is de reden dat we op dezelfde manier praten tegen baby’s als tegen honden

baby's honden taal

Heb je ooit gehad dat je dacht iemand tegen zijn baby te horen praten, maar het een hond bleek te zijn? Dat is niet gek, uit onderzoek blijkt dat we bij honden geneigd zijn dezelfde toon aan te slaan als bij onze baby. De reden is simpel.

Zodra je een blozend hummeltje in een kinderwagen ziet liggen schiet je stem als vanzelf een aantal octaven omhoog. En dat niet alleen, we gaan langzamer praten, leggen sterkere klemtonen en gebruiken eenvoudigere zinnen.

Onbewust

Toch is: ‘Wat is-ie lief vandaag, he? Grote jongen hoor. Hij is lief, ja hij is lief,’ niet voorbehouden aan een baby. We zeggen het op dezelfde manier tegen ons favoriete huisdier. We zouden deze tactiek onbewust gebruiken omdat we daarmee hopen de aandacht van een kind te vangen en daardoor een baby de taal te leren. 

Voorkeur

Dat deze redenatie niet opgaat blijkt uit culturen waarin er op normale manier tegen baby’s wordt gepraat. Deze kinderen leren net zo goed spreken. Een onderzoek in het tijdschrift Proceedings of the Royal Society B, bewijst niet alleen dat mensen een hogere toon aanslaan tegen honden (en met name puppy’s), maar ook dat honden en puppy’s op hun buurt ook een voorkeur hebben voor de hogere toon. 

Ze begrijpen d’r geen klap van

Het feit dat we op dezelfde manier kirren tegen baby’s als tegen onze hond ligt volgens de onderzoekers niet zozeer aan de schattigheidsfactor, maar aan het feit dat we beiden zien als een wezen dat onze taal (nog) niet machtig is.  

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.

Bron: HLN.be | iStock
Marjolein woont in de stad (Amsterdam) maar hunkert naar de natuur. En als ze een tijdje door de duinen heeft gestruind, verlangt ze weer naar de stad met z'n knallende energie. Ze vindt de menselijke psyche rete-interessant en schrijft daarom graag op Viva over waarom we de dingen doen die we doen, waar we naar verlangen en hoe die grijze massa van ons werkt. Want eigenlijk zijn we maar gekke (en daarom interessante!) wezens.