Een onplimentje

‘Wat een leuke blouse. Hadden ze die in jouw maat?’ Dit is een mooi voorbeeld van een onpliment. Een onpliment lijkt op het eerste oog op een compliment, maar net als je ‘dank je!’ wilt gaan zeggen realiseer je je dat er eigenlijk iets heel onaardigs is gezegd.

En bedankt!
De kunst van het onplimenteren is dat je een onaardige boodschap nog enigszins vriendelijk laat overkomen, omdat er eerst een klein complimentje is gegeven. Neem bijvoorbeeld dit: ‘Roodharigen vind ik eigenlijk altijd lelijk, maar jij kan het op zich wel hebben’. Terwijl deze zin gewoon ronduit vals is (roodharigen zijn lelijk) kun je er moeilijk boos om worden, omdat het lijkt alsof je een compliment (maar jij kan het hebben) hebt gekregen. Dus stamel je iets als ‘bedankt’. De persoon die je zojuist onplimenteerde geeft je dan een vriendelijk knikje, zo van: graag gedaan!

Grote voeten
Wie zich eenmaal bewust is van het onplimentjes-fenomeen hoort ze overal. Ze komen namelijk vaker voor dan je denkt, alleen herken je ze eerst niet. Maar ga maar te rade, hoe vaak heb je niet iets gehoord als: ‘Ik vind grote voeten zo lelijk, maar bij jou valt het wel mee’ of ‘mensen met dikke benen moeten geen skinny jeans dragen. Maar sinds jij naar de sportschool gaat, kan het bij jou wel hoor!’ of nog een mooie: ‘Niemand let op je grote neus, ze kijken eerst naar je ogen’. Er zijn tal van voorbeelden te noemen, en allemaal zijn ze even vernuftig.

Een cadeautje
Een onpliment is vals,  genadeloos en uiterst confronterend. Maar omdat het verpakt zit in het cadeautje van een compliment is het moeilijk een onpliment te herkennen. Mijn zusje vertelde me laatst dat een vriendin het volgende tegen haar zei: ‘Je bent zo’n goede vriendin. Ik zou er niet tegen kunnen als mijn vriendinnen knapper waren dan ikzelf.’ Beda…. WAT?  You did not just say that! Maar ze zei het echt. Misschien wel het gemeenste onpliment ooit gehoord. Of kennen jullie nog ergere voorbeelden dames?

Bron foto: Lauren Powell-Smothers