Een plak-placebo op je buik

Je wéét gewoon dat het onzin is en dat ze je voorliegen waar je bijstaat. Maar toch heb ik een soort gen in me dat ervoor zorgt dat ik denk: ‘Goh, daar zit wel wat in’, als er een Mike of Sabrina weer zo’n onzinproduct aanprijst op ‘The Best of Tell Sell Home Shopping Channel.’

Hoe fake de ingehuurde acteurs die roepen dat ze het product hebben geprobeerd en dat de resultaten ‘amázing’ zijn ook zijn, ik zie er altijd wel een kern van waarheid in. De naïviteit in me roept dan als een soort blond, met pijpenkrullen behangen engeltje: ‘Waarom zouden hele teams jarenlang aan een product werken dat nergens toe dient? Als ze zoveel geld uitgeven aan marketing en de productie, zal er heus wel iemand aan mee hebben gedacht die er wel íets van weet.’

Dan zie ik mijn duiveltje, dat met een enorm chagrijnige kop met haar armen over elkaar zit, heel theatraal met haar ogen rollen. ‘Wát ben jíj do-hom! Denk je nou echt dat je door zo’n band om je middel te binden, je ineens een wasbordje krijgt?’

Engeltje: ‘Eh, nou, niet zomaar inééns… Maar je zíet toch dat de impulsen je buikspieren aanspannen? En fysiotherapeuten gebruiken het ook om spieren rondom een geblesseerd gebied sterker te maken? Dan moet het toch in ieder geval íets doen?’

Duiveltje: ‘Whatever, Blondie. Blijf jij maar lekker op je wolkje met je roze zonnebril op zitten hopen op wereldvrede.’
En dat deed ze. Vandaar dat ik nu de, toch wel ietwat trotse, eigenaar ben van een ‘Gymform’ spierstimulator.  Een variant van de band (Abtronic) die ik op tv zag. En noem me geschift (kan ik tegen, inmiddels) maar ik ben er blij mee. En je voelt écht je spieren samentrekken. Dus dan kirt Engeltje meteen: ‘Zie je wel! Zie je wel! Het werkt!’
En op de plekken waar net wat meer vet zit (onder mijn navel, dus) zet ik ’m gewoon op de anticellulitis-en vetverbrandingsstand.

En ook al krijgt Duiveltje gelijk, dan hebben we nog altijd het placebo-effect. Want ook al werkt het niet, dan heb ik in ieder geval het idee dat ik iets doe. En daardoor drink ik net iets meer water, trek ik net een sprintje meer op het korfbalveld en eet ik net dat stukje chocola minder. It’s amázing!

Ik kreeg trouwens de slappe lach tijdens het maken van de foto’s: ik kreeg ze niet scherp omdat ik teveel bewoog!