En dit is…

geen

Je bent samen met iemand op een feestje. Het is er gezellig en druk. Ineens zie je iemand wuiven, iemand die je kent. Het vagelijk bekende gezicht komt dichterbij en zegt heel joviaal dat het zo leuk is dat jij er ook bent. Daar sta je ineens, met twee mensen die jou kennen, maar niet elkaar. Het is onafwendbaar: je moet ze aan elkaar gaan voorstellen.

Talent
Er bestaan mensen die heel kundig zijn in het aan elkaar voorstellen van mensen. Met charme brengen ze heel verschillende personen nader tot elkaar. Namen worden genoemd, het beroep dat ze beoefenen, een talent dat ze bezitten met een voorbeeld erbij waaruit blijkt dat ze er echt in uitblinken, allemaal zonder dat het gênant wordt. De betrokkenen voelen zich op hun gemak bij elkaar en ze beginnen te praten alsof ze elkaar al jaren kennen. Ik ontbeer dat talent.

Parallelverwerking
Als ik mensen aan elkaar moet voorstellen gaat het altijd mis. Het begint al met het ophoesten van de juiste namen. Als ik me concentreer op de ene naam, kan ik niet meer op de andere komen. Ik kan ook nooit op de titel van het ene liedje komen als ik naar een ander lied luister. Mijn brein doet niet aan parallelverwerking. Het is voorgekomen dat ik iemand voorstelde als Saskia en dat de betreffende vrouw tijdens het schudden van handen meldde dat ze Sandra heette.

Compenseren
Het noemen van namen laat ik daarom steeds vaker achterwege. Mensen zeggen toch wel hun naam als ze elkaar de hand schudden. Ik heb dan zelf wel het gevoel dat ik tekort schiet. Daarom probeer mijn gebrek aan betrokkenheid te compenseren, door een talent aan te spreken dat ik wel bezit. Ik heb geen feilloos geheugen voor namen, maar wel voor geinige persoonlijke verhalen die iets zeggen over de karakteristieke eigenschap van iemand. Daarmee kun je mensen ook aan elkaar voorstellen.

Frikandel
Helaas doe ik dat altijd op een manier die mensen in verlegenheid brengt. Zo sta ik een goede vriendin ineens voor te stellen als de vrouw die je midden in de nacht kunt wekken voor een frikandel speciaal, omdat ik weet dat de persoon die ze tegenover zich heeft ook gek is op frikandellen en wel zo erg dat hij van vrienden ooit een frikandellentaart cadeau kreeg. Meteen begint het tweetal te praten om de gepresenteerde anekdote van de juiste context te voorzien.

Gezellig
Eigenlijk zijn ze heel leuk met elkaar in gesprek. Dat ik erbij sta lijken ze te zijn vergeten. Het voelt zelfs alsof het tweetal de rest van de avond net zo lief zonder mij doorbrengt en dat ik door de twee personen aan elkaar voor te stellen, nu zelf niets meer voorstel. Dan snijden ze een ander gespreksonderwerp aan en passeren een aantal beschamende anekdotes over mij de revue. Het tweetal heeft volop lol. Ik kan er ook wel om lachen. En dat ik ze in verlegenheid heb gebracht doet er niet meer toe.

We zijn gewoon met zijn drieën op een feestje. Het is gezellig en druk. Ineens zie ik iemand wuiven. Shit.

CC foto: Buddawiggi