Esther (29): ‘Ik dronk alleen in het weekend en toch was ik verslaafd’

Esther (29) had een dak boven haar hoofd, werkte fulltime en dronk alleen in het weekend. Toch had ze een alcoholprobleem. ‘De ene verslaving is de andere niet.’

‘Veertien of vijftien was ik toen ik voor het eerst met vriendinnetjes uit mijn klas stiekem ging drinken. We lieten een oudere jongen van school alcohol halen en namen samen in het park wat slokjes om te kijken wat er gebeurde: wat veel tieners doen. Dit deden we ongeveer één keer in de week. Op een gegeven moment waren we oud genoeg om uit te gaan. Ook hier dronken we, maar het was allemaal nog onschuldig. Ik ben in die periode nooit helemaal laveloos geweest. Wel was ik er toen al altijd bij en ging ik altijd door tot het einde. Ik was nooit degene die zei: ‘Ik heb geen zin’ of ‘Ik ga naar huis’. Nee, ik deed het licht uit. In mijn optiek was dat omdat ik een sociaal persoon ben en ik het gezellig vond met veel mensen.’

Lees ook:
Eefje (32): ‘Ik werd wakker met een kussen in mijn gezicht gedrukt’ (+)

Van kwaad tot erger

‘Langzamerhand werden de feestjes en stapavonden frequenter en liepen ze meer uit de hand. Aan het eind van mijn tienerjaren was ik elk weekend goed dronken. Ik had regelmatig katers en black-outs. Ik deed een duaal-opleiding waarbij ik werk en studie combineerde, dus ik had genoeg geld om uit te geven in het weekend. Omdat ik jong was en iedereen van mijn leeftijd veel uitging en regelmatig te diep in het glaasje keek, viel het eigenlijk niemand – inclusief mijzelf – op dat ik een alcoholprobleem had.

‘Het was niet meer gezellig drinken, ik wilde weg van de realiteit’

Zo rond mijn 24e liep het echt uit de hand. Ik werkte fulltime bij een reisorganisatie en nam mijn werk serieus. Ik dronk dan ook alleen in het weekend. Maar op vrijdagmiddag na de lunch begon het al te kriebelen: we gaan weer los dit weekend! Het was niet meer gezellig drinken, maar ik wilde weg van de realiteit. Het begon op vrijdag met een vrijdagmiddagborrel die tot een uur of twaalf ’s nachts duurde. Aan het eind van de avond lag ik er altijd af. Op zaterdag kwam ik bij en ‘s avonds ging ik dan weer uit. Vervolgens had ik tot en met dinsdag een kater en op woensdag voelde ik me weer beter.

Ik heb nog nooit één wijntje gedronken. Als ik dronk, had ik geen rem: dan moest het direct véél zijn. Ik denk dat ik op een gemiddelde avond twee flessen wijn en wat mixdrankjes dronk. Ik heb heel veel gênante situaties meegemaakt, maar heb ook veel gedeletet. Ik weet nog wel dat ik na een straatfeest op de stoep heb liggen slapen en dat mensen me wakker moesten maken. Op mijn werk zullen ze misschien af en toe wat hebben gemerkt. Op maandag en dinsdag was ik niet doodziek – dat was alleen op zondag –, maar ik zat in het begin van de week vaak niet goed in mijn vel. Ik probeerde dan wat eerder weg te gaan of was wat stil. Maar ik probeerde vaak ook juist zo goed mogelijk voor de dag te komen of ging overdreven fit doen.’

Paniekaanvallen en spanningen

‘Mijn katers werden zo erg, dat ik er paniekaanvallen van kreeg. Ik werd argwanend en durfde op zo’n moment niet meer naar buiten. Ik kreeg steeds vaker te horen dat mensen problemen hadden met mijn drankgebruik, kreeg opmerkingen dat ik altijd zo veel dronk en dan ‘anders’ werd. Ik heb ook geen leuke dronk: ik word heel egoïstisch en trek alle aandacht naar me toe. Echt goede vrienden die dicht bij me stonden, hebben het er met elkaar over gehad: moeten we hier wat van zeggen? Zij hadden ook niet altijd zin meer om me mee te vragen, soms werd ik zelfs niet meer uitgenodigd.

‘Mijn katers werden zo erg, dat ik er paniekaanvallen van kreeg’

Mijn drankgebruik zorgde inmiddels voor spanningen in mijn vriendschappen. Als ik weer een scène ging schoppen of iemand voor het blok zette, bijvoorbeeld. Gelukkig zijn mijn beste vrienden gebleven. Mijn ‘drankvrienden’ spreek ik inmiddels niet meer, die vriendschappen zijn doodgebloed toen ik stopte met alcohol. We levelden niet meer zo en dat is prima.’

Kantelpunt

‘Mijn ouders maakten regelmatig opmerkingen over mijn weekenden en drankgebruik. Zij zagen al veel eerder dat het niet goed ging. Maar omdat ik op mijn 21ste op mezelf ging wonen, kregen ze ook niet alles mee. Bovendien wílde ik in de jaren ervoor niet stoppen; ik wilde niet anders zijn dan anderen en wilde mee kunnen doen. Toen ik op een zaterdag – met een kater – naar de Gay Pride in Amsterdam ging, kwam het kantelpunt.

Ik had heel veel bier gedronken en weinig gegeten. Op een gegeven moment was ik het zat en wilde ik naar het appartement waar we zouden slapen. Ik liep daar alleen heen en verdwaalde, omdat ik zo dronken was. Ik heb twee uur lang door de stad gelopen. Die zondag werd ik wakker en wilde ik alleen maar naar huis: ik had de ene paniekaanval na de andere. Toen heb ik mijn moeder gebeld en gezegd: “Ik stop met drinken”.’

Lees ook:
Katja (36): ‘Sommige foto’s die naar me worden gestuurd, zijn echt verschrikkelijk’

Naar de AA

‘Ik zocht hulp bij de AA. Een jaar lang ging ik elke week naar een meeting. In dat jaar heb ik helemaal niet gedronken. De meetings vond ik fijn: ik zag dat er meer mensen van mijn leeftijd waren die inmiddels ook niet meer dronken. In mijn beleving waren die er namelijk niet. Het was een goede kickstart, maar niet zaligmakend. Ik deed er alleen aan symptoombestrijding: niet drinken. Ik kreeg veel complimenten en iedereen vond het knap van me dat ik niet dronk.

Maar op een gegeven moment zijn mensen eraan gewend en valt het applaus weg. Steeds vaker dacht ik: ik kan wel weer af en toe wat drinken. Dat ging in het begin ook heel goed, ik wist waar ik op moest letten en ik hield me netjes aan de maat. Dit hield ik een maand vol. Toen ging het weer van kwaad tot erger. Ik had net een relatie en ik kreeg steeds vaker dronken ruzies met mijn vriend. Hij hield me regelmatig een spiegel voor en ik voelde me verantwoordelijk voor onze ruzies. Na vijf maanden wist ik dat ik helemaal moest stoppen; ik kan niet met mate drinken.

Ik ben toen zonder hulp weer gestopt. De allerlaatste keer dat ik dronk, nu zeven maanden geleden, was toen ik ’s avonds aan een bierpakket begon dat mijn vriend had gekregen van zijn werk. Ik belandde bij de buurvrouw en we hebben de hele avond gedronken. Ik merkte dat ik ook zin kreeg in andere verdovende middelen: drugs. De volgende ochtend had ik weer een enorme kater en wist ik: dit moet stoppen.’

Ellendig

‘Helaas voelde ik me toen ik weer stopte allesbehalve goed. Ik voelde me ellendig en had veel zelfmedelijden omdat ik niet mocht drinken. Soms lag ik het hele weekend in bed te huilen. Het moment dat ik doorhad dat ik mijn alcoholprobleem anders moest aanpakken, was toen we op vakantie waren op Curaçao. Mijn vakantie voelde verpest omdat ik geen lekkere cocktails kon drinken. Bovendien was ik niet blij met mezelf, ik had issues die nog steeds onopgelost waren. Bij de AA lag de nadruk op niet drinken. Er werd gezegd dat verslaving een ongeneeslijke ziekte is. Voor sommigen is dat zo, maar de ene verslaving is de andere niet. Je hebt ook hele grote groep zoals ik, en ik noem mezelf niet graag ziek.’

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar onze magazine-shop om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je alle edities van VIVA ook los kunt bestellen. Ook kun je het artikel hier via Blendle lezen. Maar nog leuker is het om VIVA magazine te bestellen, dat kan via de button hieronder. We hopen te kunnen rekenen op je begrip!

Tekst: Karin Broeren | Beeld: Joost Hoving

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«