Dit is waarom we soms een leugentje om bestwil vertellen

Leugentje om bestwil

We doen het allemaal weleens: een leugentje om bestwil vertellen. Als iemand je dus vraagt of je ‘De Luizenmoeder’ ook zo grappig vond, zeg je maar snel ja. En dat terwijl je het hele programma nog nooit gezien hebt. Waarom doen we dat eigenlijk?

Want is een simpele ‘nee’ nu echt zo erg? Niet iedereen vindt nu eenmaal dezelfde shows leuk en wie weet was jij op zondagavond wel gewoon druk. Of bezig met andere dingen die niet beter of slechter zijn. Toch voelt het makkelijker om gewoon maar gewoon te liegen dat je ook helemaal fan bent van bijvoorbeeld Temptation, dan aan te geven dat je het een beetje plat vermaak vindt. Juist daarom vertellen we deze leugentjes om bestwil volgens klinisch psycholoog Carla Marie Manly: omdat we niet uit de toon willen vallen.

Kuddedier

Ze legt uit: ‘De mens is eigenlijk een kuddedier, we streven ernaar om leuk gevonden te worden en willen erbij horen. Een leugentje om bestwil is een natuurlijke reactie dat een gevoel van veiligheid verzekert. Het gaat uit van een instinct dat een gevoel voor betrokkenheid beantwoordt, al is het niet ideaal.’

Pinokkio

Voordat je begint te beweren dat jij dit nóóít doet, uit een kleinschalige studie uit 2002 blijkt heel wat anders. Zo’n 60 (!) procent van de mensen vertelt in een gesprekje van 10 minuten al een leugen. Maar goed dat we geen Pinokkio zijn dus. De psycholoog verklaart deze reactie en legt uit: ‘Wanneer we het gevoel hebben dat we deel uitmaken van een groep, voelen we ons minder angstig en hebben we minder stress. Leugentjes om bestwil komen het vaakst voor wanneer iemand onvoldoende weet over een onderwerp.’ Haar tip? Reageer niet meteen met ‘ja, ken ik’, maar accepteer dat het ook prima is om iets niet te weten of volgen. Voorkomt ook ongemakkelijke gesprekken wanneer je gesprekspartner wél ingaat op het programma.

Bron: HLN | Beeld: iStock
Lisa woont in Limburg, maar is stiekem een echte Brabantse. Ze houdt van gekke trends en haar guilty pleasure is foute, Nederlandstalige muziek. Een grote droom is dan ook om een keer naar de Toppers te gaan, maar tot die tijd moet ze het doen met haar slechte afspeellijst op Spotify. Voor VIVA schrijft ze over het laatste nieuws op het gebied van entertainment, series, reizen, seks, films en boeken.