Kinderen = einde van vriendschap?

In de nieuwe Viva van deze week staat een artikel over de babykloof. Het zogenaamde ‘gat’ dat zou ontstaan in vriendschappen als er kinderen komen. En dat in sommige gevallen zelfs het einde van een vriendschap betekent.

Rond mijn achttiende leerde ik vriendin S. kennen. In korte tijd werd onze vriendschap heel intens, als een liefdesrelatie. Alles deden we samen, we waren onafscheidelijk. Dus zo verwonderlijk was het niet dat haar moeder op een dag S. apart nam en op serieuze toon vroeg wanneer ze er nou eens voor uit kwam dat ze een lesbische relatie met mij had. We hielden veel van elkaar, maar niet op die manier.

De bom barstte
Na veel lief en leed met elkaar te hebben gedeeld kwam de onvermijdelijke periode van elkaar loslaten. Bij S. en mij ging dat gepaard met ruzies, waarna uiteindelijk de bom barstte. In de periode die volgde hadden we weinig contact met elkaar, maar uiteindelijk besloten we de draad weer op te pakken. De intense jaren die we daarvoor samen hadden gedeeld waren ons te dierbaar om de vriendschap dood te laten bloeden. Onze vriendschap hield stand, maar was wel veranderd.

Veranderde vriendschap
Vanaf het moment dat we allebei, toevallig kort na elkaar, een kind kregen, veranderde onze vriendschap opnieuw. Maar dit keer op een positieve manier. Er werd een nieuwe dimensie aan toegevoegd en we konden ons weer helemaal met elkaar spiegelen. Ik kan nu met zekerheid zeggen dat S. altijd in mijn leven zal blijven en dat onze vriendschap zeker tegen een stootje kan.

Verrijking
Mijn persoonlijke ervaring is dus eerder geweest dat het krijgen van kinderen niet het einde, maar eerder een verrijking van onze vriendschap is geweest. En niet alleen met S. maar eigenlijk met al mijn vrienden ervaar ik dat zo. Ik heb mijn vrienden juist heel erg nodig gehad toen ik net een kind had, ook vrienden die in een heel andere levensfase zaten dan ik. Juist daarom.

Ongestoorde aandacht
Nog steeds maak ik regelmatig afspraken met vriendinnen, ook die met kinderen, buiten de deur. Dit om te voorkomen dat we gestoord worden en zodat we elkaar de volledige aandacht kunnen geven. Als ik met vrienden die ook kinderen hebben afspreek, gaat het vaak juist niet over kinderen. Niet bewust, maar omdat veel dagelijkse dingen herkenbaar zijn is er minder uit te leggen. Een half woord is dan genoeg. En dus blijft er meer tijd over voor andere onderwerpen.

Waar het om gaat is dat je interesse blijft hebben in elkaars leven en dat je ervoor zorgt dat de vriendschap in balans is. Dat gaat niet vanzelf, daar moet je allebei aan werken. Net als in een liefdesrelatie. Maar een goede vriend is de investering toch zeker waard?

Foto: www.Flickr.com