Mannen met baarden

Soms, wanneer ik daar zin in heb, laat ik het scheren een paar dagen achterwege. Dan krijgt mijn huid wat rust, ook al steken er stoppels doorheen. Twee, drie dagen laat ik een baardje groeien en dan is het welletjes. Dan pak ik de scheergel en mijn scheermes en onder de stralen van de douche maak ik weer een glad landschap van mijn kaken en wangen. Maar als ik dan mijn dochter op bed leg, krijg ik steevast te horen dat zij dat heel jammer vindt. Mijn dochter wil een vader met een baard.

Compensatiehaar
Na de zoveelste opmerking besloot ik het maar eens voor te leggen bij degene die naast mij het meest te zeggen heeft over hoe ik eruitzie. ‘Je dochter wil dat ik mijn baard laat staan,’ zei ik. Mijn vrouw keek me aan met een lichtelijk geamuseerde blik. Haar man met een baard, dat wilde ze eigenlijk toch ook wel meemaken. Zo heel lang hoeft dat ook weer niet te duren, voordat de harde stoppels wat zachter worden, voordat de helft van mijn gezicht weer met haar is begroeid. De bovenkant is inmiddels kaal, het is tijd voor wat compensatiehaar rondom mijn kin.

Baardbeleving
‘Vooruit dan maar,’ zei mijn vrouw en sinds dat moment is het haar op mijn gezicht blijven groeien, langer dan ik het ooit gehad heb. En het leven is heel anders geworden met dat vachtje op mijn wangen. Eerst prikkelde het, toen kietelde het, maar nu is het een complete baardbeleving geworden. Er blijven druppels in hangen als het regent. Als ik omlaag kijk zie ik snorharen. Ik heb sinds lange tijd ook weer werk aan mijn gezicht, moet rotzooi uit die baard pulken, hem af en toe wat bijscheren en dagelijks goed insmeren met shampoo.

Collega’s
Maandagochtend nam ik mijn baard mee naar mijn werk om hem aan collega’s te laten zien. Ga met nieuwe schoenen of een net overhemd naar kantoor en geen machoziel ziet het, maar laat wat haar op je kin staan en iedereen heeft commentaar. Erg grappig was de nieuwe bijnaam die een wakkere collega mij gaf: Pinkeltje. Ook typisch is dat mannen die ooit zelf een baard droegen dat meteen met je gaan delen, compleet met beschrijvingen van hoe die baard er dan uitzag, waarbij ze rijkelijk overdrijven terwijl ze met hun handen aangeven hoe groot al dat haar hun gezicht maakte.

Vikingenbloed
Het is best lekker zo’n baard. Ik betrap mezelf erop dat ik de onderkant van mijn gezicht soms zit te aaien en zie andere baardbezitters dat ook doen. Ik let ook veel meer op mijn baardcollega’s, bewonder hun baarden, kijk hoe ze groeien en wat voor kleur ze hebben. Sommigen zijn egaal bruin. Ik vind het mooi als er zo’n symmetrisch gesitueerde grijze pluk in zit. Die van mezelf heeft een koperen gloed. Dat is vanwege het Vikingenbloed, hoorde ik van een roodharige man uit Engeland. Iedereen met rood haar en of sproeten heeft een overoveroverovergrootoma gehad die ooit werd bezocht door een hitsige Viking.

Dat vertelde ik tegen de collega die me Pinkeltje noemde, hopende dat hij de bijnaam Pinkeltje weer snel zou vergeten. Dat deed hij. Nu noemt hij me Wickie de Viking.

CC Foto: Privébezit