Migraine

Ik heb vaak hoofdpijn. Kloppende slapen, druk achter mijn ogen en een zere nek zijn zaken die dagelijks de revue passeren. Dan slik ik een pijnstiller en ga gewoon door met waar ik mee bezig was. Maar soms kom ik er niet zo makkelijk vanaf.
 
Gisteren had ik weer eens een migraineaanval. In het begin merk ik zo’n aanval nauwelijks op. Het is niet meteen pijnlijk. Als ik aan het werk ben achter mijn computer, kan het best een halfuur duren voor ik de migraine bemerk. Helaas is het dan al te laat. 
 
Ruis
Langs de kaders van mijn gezichtsveld verschijnt een klein randje ruis. In mijn ooghoeken sneeuwt het bijna onmerkbaar. Als mijn handen gevoelloos worden en mijn vingers de juiste letters op mijn toetsenbord niet meer kunnen vinden, weet ik dat het weer zo ver is. 
 
Drie of vier?
Ik zet mijn computer meteen uit en loop naar de badkamer. Met tintelende handen stoot ik onhandig tegen de kleine potjes op de plank met medicijnen. Ik pak één strip met roze en één strip met witte pillen, uit beide druk ik twee pijnstillers. De gekleurde rondjes op de rand van de wastafel dansen op mijn netvlies. Ik twijfel of er nu drie of vier pilletjes liggen. 
 
Blinde vlek
Als de pijnstillers binnen zijn ga ik naar de keuken. Ik leg vast een gelmasker en wat washandjes in de vriezer. Om wat tegenwicht te bieden aan de medicijnenbom in mijn maag eet ik wat zoute crackers en drink veel water. Dan moet ik naar bed. Een blinde vlek verschijnt midden in mijn blikveld, waardoor ik bijna misstap op de trap. Ik zet vast een emmer naast mijn bed en sluit het rolgordijn. In het pikkedonker kleed ik me uit. 
 
Vuurwerk in je hoofd
Mijn schedel voelt als een ballon die te hard is opgeblazen. Als ik mijn hoofd op bed neerleg, voelt mijn kussen als een blok beton. Aan de binnenkant van mijn oogleden dondert het, op het ritme van mijn hartslag. Nu kan ik alleen maar wachten. Wachten tot de ballon knapt. Eerst komt de stekende pijn, dan de misselijkheid, en uiteindelijk de verlossende slaap. Soms lig ik wel vijf uur in het donker van de indoor vuurwerkshow te genieten. Het gaat niet over, tenzij ik slaap. Ook al is het maar een half uurtje.
 
Als ik aan het eind van de middag wakker word voel ik me iets beter. Mijn hoofd is gek licht en mijn ogen voelen alsof ze even uit hun kassen zijn geweest. Mijn hersens voelen bont en blauw.
 
En dan ga ik gewoon door met waar ik mee bezig was.