Mini-manie

geen

Toen ze bij de Albert Heijn de mini’s ontwikkelden, hadden ze vast een andere doelgroep (namelijk kleine kindjes) in gedachten. Maar ik kan mezelf niet helpen; ik móet ze hebben. Allemaal!

De collectie
Ik heb al een citroenschijfje, een potje mayonaise (halfvol), een zak pastasaus en een klein deegrollertje. Ze staan keurig op een rijtje in mijn keuken. Ik vind ze fantastisch. Het oorspronkelijke plan was om ze te gaan sparen voor mijn kleine neefje en nichtje. Maar daar kwam niets meer van terecht toen ik mijn eerste mini binnen had. Het gaat nog nét niet zo ver dat ik ook een keukentje, een bakset en een speelgoedmixer koop, maar het scheelt niet veel.

Weg met de concurrent!
Hoewel ik normaal ook nog wel eens naar concurrent Dirk wil gaan, fiets ik die supermarkt nu snel voorbij. Die mag dan misschien wat goedkoper zijn, mini’s hebben ze niet. En dat is natuurlijk precies wat de Albert Heijn wil. Dat we met zijn allen lekker de boodschapjes bij die winkel doen. Een mooie marketingactie, dat is het. Want iedereen lijkt een moord te doen voor een mini-kippenboutje, een mini-blik bruine bonen of een mini-maïskolf.

Smeekbedes
Bij het verlaten van de winkel word ik vrijwel altijd staande gehouden door een stel mini manische kinderen die hard roepen: ‘Mevrouw, mevrouw. Mag ik uw mini hebben?’. ‘Nee, ik mag deze. Jij had die van die vorige mevrouw al gehad.’ ‘Ja, maar ik was eerder. Alstublieft mevrouw?’ Waarna ik dan heel schuldbewust zeg: ‘Sorry jongens, ik spaar ze zelf’. Dan loop ik haastig de winkel uit, terwijl teleurgestelde gezichtjes me nakijken.

Doorgeven
Omdat ik geen onmens ben, en heus wel medelijden heb met mini-verslaafde kindjes, heb ik een dapper besluit genomen. Ik spaar ze éérst voor mezelf (al is het maar dat ik ze vol spanning en met hoge verwachtingen uit de verpakking kan rukken), maar als de actie afgelopen is moet ik alle ieniemini’s afstaan aan mijn eerdergenoemde neefje en nichtje. Voor sommige dingen ben ik toch echt te oud. Jammer.

Bron foto: Janetmck