Omgekeerde wereld

‘Rot hè, dat Opa dood is.’
‘Ja. Maar gelukkig hebben we er nog twee.’
Praktische kinderlogica, mij iets te kort door de bocht.

‘Wacht even,’ roep ik, ‘hij zit toch in je hoofd? In gedachten is hij bij ons.
Kijk, dit eten had hij bijvoorbeeld erg lekker gevonden. Weet je nog hoe hij alle restjes gulzig schraapte? Ieder kinderbord met iets te groen, afgewezen eten, vond bij hem zijn eindbestemming.’

‘Waarom geef je hem nu niks?’ vraagt Broertje. ‘Als Opa hier in gedachten is, zal hij wel honger hebben.’
Ik kijk naar de ovenschaal, waar precies nog een portie in zit. Tja, waarom niet?
Ik pak een bord, vul het met eten en zet het op de lege plek naast Zoon.

Het staat er wrang en onaangeroerd.
Moet er bestek bij? Echt nodig heeft hij dat niet…
Broertje zou het weten. Die is van de praktische benadering van de dood.
Maar Broertje vindt dit zo normaal, dat hij alweer op een ander onderwerp is overgestapt.

Mijn bord is inmiddels leeg en ik pik een hapje van mijn vader.
Het smaakt zo wrang als de situatie is.
Beter een hapje bij Dochter weggekaapt. Die is toch in het geheel niet van plan om daadwerkelijk te gaan eten.

Het onbemande bord staat droef gevuld te wezen.
‘Nou eet ik mijn bord leeg en Opa niet’, zegt Zoon. Zo was het nooit.’
Omgekeerde wereld.
Het immer leuke spel valt tegen vandaag.

 

Meer MMMerel? Klik hier.