Op z’n Braziliaans

Ik ga er niet omheen draaien: Ik ben bang.

Even iets vooraf: Je bent weblogger of je bent het niet, dus zelfs overpeinzingen wat betreft het onderhouden van mijn girly bits worden gedeeld. En wees nou eerlijk, elke vrouw heeft er mee te maken. Maar toch:

!WARNING: zeer persoonlijke en expliciete informatie zal worden prijsgegeven!

Voordat ik naar New York kwam heb ik me een aantal dingen voorgenomen te doen, waarvan een Brazilian Wax ondergaan er één van was. Waarom precies weet ik niet, maar ik vind dat erg New Yorks. Waarschijnlijk vanwege Sex in the City, dat programma waar Bridget Maasland een echte New Yorkse wilde worden, en ook gewoon omdat je er hier in elke Spa, en dat zijn er nogal veel, een kan krijgen.
Ik heb er in Nederland weleens naar geïnformeerd, maar niet elke beautysalon doet dat zomaar. Ik kon het toen niet doen, omdat de vriendelijke mevrouw aan de andere kant van de lijn mij meedeelde dat de haartjes minstens een centimeter lang moesten zijn.

Halló! Eén centimeter! Als je een normaal, zomers leven lijdt, is dat onmogelijk. Een flink pakje shaq dat onder de je bikinibroekje vandaan piept is natuurlijk geen optie, en als je een vriend hebt wil je het ook wel een beetje bijhouden daar beneden.

Ik ben nogal lui. Ik hou niet zo van pielen met scheermesjes onder de douche om perfecte landingsbanen, driehoekjes, letters, liefdesverklaringen en politieke statements in mijn Bermudadriehoek te scheren. Mijn Bush Behaviour (Downside ’Do, hoe je het ook wil noemen) is nogal radicaal: dan maar helemaal niks. Wel zo fris, snel en makkelijk. Vandaar mijn nieuwsgierigheid naar ‘De Brazilian’.

Ik stapte vandaag mijn uitgekozen salon binnen en maakte een afspraak voor zaterdag. Misschien overbodig te zeggen dat die planning niet geheel toevallig is, aangezien ik de dag erna Johan weer voor het eerst zie sinds drie maanden…
Vlak voordat ik het vliegtuig instap, word ik dus bevrijd van mijn inmiddels immense afro. (Ik hou van overdrijven, maar toch: Ik heb flink gespaard, want ik weet: scheren en waxen gaan niet samen.)

Toen ik met een beverige stem vroeg of ik me nog moest voorbereiden of iets dergelijks, begon de übernicht achter de toonbank breeduit te glimlachen: ‘Een flinke shot van tevoren kan geen kwaad. Ik heb gehoord dat het nogal, ehm… pijnlijk is.’
Goed idee, want hoe meer ik er op internet over lees, hoe meer ik de neiging heb te cancellen. Ik had zelf wat filmpjes gevonden, maar heb die halverwege maar afgezet. Au!

Maar ik las ook op een forum dan de vriend van één van de fanatieke wax-gangers met alle plezier er een tweede baan bij zou nemen, om deze prijzige behandelingen te bekostigen. Kijk, daar word ik dan wel weer vrolijk van.