Rara, wie ben ik?

geen

Wie ben ik? Het is een vraag des levens, en een gedachte die me ’s nachts wakker houdt. Wie ben ik nu? En wie wil ik eigenlijk zijn?

Alles in een
Het mooie van dit leven is dat we zoveel dingen in één zijn. Je bent als mens niet één iets en dus kun je niet in een lullig hokje worden geplaatst (hoe graag wij mensen dat ook doen). Als ik naar mezelf kijk ben ik op zijn minst: dochter, zus, journaliste, blondje, vriendin, keukenprinses en muziekliefhebber. Dat zijn al zeven hokjes. Zeven hokjes waar ook miljoenen andere mensen in zitten, met wie ik mij dan lekker verbonden kan voelen. Zo van: ‘he, jij bent ook blond!’ En dat ik het dan tegen Maxima of Pamela Anderson heb.

In je hok jij!
Maar die hokjes geven niet aan wie we zijn. Ze zeggen hoogstens welke kleur haar we hebben, of je broers en zussen hebt en wat voor werk je doet. De hokjes zijn ook niet definitief, je kan er net zo snel weer uit komen als je er in bent gestapt. Zo heb ik ooit een blauwe maandag in het ‘alto’ hokje en in het ‘dorpse’ hokje gezeten. Nu ben ik een trouwe modevolger en een stedeling. Zo zie je maar.

Op zoek naar mezelf
Wie ben ik? Het houdt veel mensen bezig. Eerst ga je ‘op zoek naar jezelf’ in de pubertijd. Dan denk je te weten wie je bent, totdat je opeens een twintiger wordt en weer in een identiteitscrisis komt. Want dan wil je opeens hele andere dingen, dan tien jaar geleden. En dan moet je dus weer zien uit te vogelen wie je nu bent, en kom je amper tien jaar later in een verdomde midlife crisis. Moet je jezelf wéér opnieuw uitvinden.

What do I want?
Ik bevind me nu in de tweede fase, de ik-ben-een-twintiger-en-weet-niet-wat-ik-nou-echt-wil-fase. Ik ben journaliste, dat wil ik graag. Maar wil ik nou voor vrouwenbladen blijven schrijven (wat ik echt heel leuk vind), of naar gevaarlijke gebieden afreizen en daar verslag doen van alle ellende in de wereld? Wil ik in Nederland blijven en een nieuwe studie beginnen of zeg ik gedag tegen alles en iedereen en vertrek ik lekker naar Australië, waar de zon wél altijd schijnt? Ben ik op zoek naar een relatie, of vind ik het eigenlijk wel best om single in Amsterdam te zijn? En wil ik later stiekem wel een man, trouwen, kinderen en een hond, of wil ik lekker zelfstandig alleen zijn?

Ik zou willen dat ik een antwoord op al deze vragen kon geven. Maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik echt geen flauw idee heb.. En jullie, zijn jullie er al helemaal uit wie je nou écht bent?