Robin (22) heeft baarmoederkanker: ‘Ik mis het onbezorgde leven dat ik ooit had’

robin baarmoederkanker

Robin Noppen was net verloofd toen ze afgelopen april in een nachtmerrie belandde. Ze werd gediagnosticeerd met baarmoederkanker. Om steun te vinden en andere jongeren met kanker een hart onder de riem te steken, startte ze het Instagram-account @mijnlevenmetkanker.

‘Mijn leven staat vooral in het teken van slapen en tv kijken. Niet echt wat je verwacht van een 22-jarige. Op dagen dat ik me goed voel probeer ik iets leuks te doen, maar het is niet meer zoals vroeger. Ik mis het onbezorgde leven dat ik ooit had. Naar een feestje gaan en niet hoeven denken: shit, ik moet m’n medicijnen nemen. Niet continu moe zijn. Plannen kunnen maken voor de toekomst.’

Dag toekomstplannen

‘Toen ik hoorde dat ik ziek was, reageerde ik in eerste instantie vrij nuchter. Ik was net verloofd met Michael en we hadden een huis gekocht. No way dat ik hem alleen ga achterlaten, dacht ik. Pas later begon het nieuws te landen. Ik heb baarmoederkanker en ben drager van het brca2-gen. Daardoor heb ik ook een verhoogde kans op borst- en eierstokkanker.

Mijn toekomstplannen vielen stuk voor stuk in duigen. Onze bruiloft kon ik voorlopig op mijn borst schrijven, laat staan onze plannen om volgend jaar aan kinderen te beginnen. In plaats daarvan staat mijn leven in het teken van m’n herstel. Ik heb nu veertien chemokuren achter de rug en de komende maand staan er nog vier op de planning. Daarna is het weer afwachten hoe het ervoor staat. Eigenlijk zoals het de afgelopen maanden continu gaat: onderzoek, uitslag, vervolgplan en door.

‘Ik vind mezelf niet lelijk, maar echt leuk zie ik er niet meer uit’

Sinds ik ziek ben, ziet mijn leven er totaal anders uit. Ik ging altijd veel stappen, uit eten en weekendjes weg. In plaats daarvan lig ik nu elke avond vroeg in bed – sterker nog, ik breng er soms dagenlang door. Mijn werk als shopmanager in een kledingwinkel probeer ik te blijven doen – alleen geen 32 uur meer, maar ongeveer de helft. Ik geniet ervan om te werken en vind het fijn om er even tussenuit te zijn.’

Pruikenfeestje

‘In de spiegel kijken vind ik heel confronterend. Ik vind mezelf niet heel lelijk, maar echt leuk zie ik er niet meer uit. Door de chemo’s ben ik mijn hoofdhaar, wimpers en wenkbrauwen kwijt. Daarnaast ben ik heel bleek. Het kost me anderhalf uur om mezelf er een beetje toonbaar uit te laten zien. Vaak ben ik daar veel te moe voor, maar ik vind het fijn om mezelf op z’n tijd om te toveren in ‘de oude Robin’.

Gelukkig lukt het met behulp van pruiken om de pijn een beetje te verzachten. Inmiddels heb ik er al een stuk of tien, in alle lengtes en kleuren: van blond en grijs tot rood en bruin. Michael grapt weleens dat hij elke dag een andere vrouw heeft. Gelukkig vindt hij het ook helemaal prima als ik geen pruik draag. Volgens hem staat een kale coupe me hartstikke goed. Op warme zomerdagen is hij degene die me overtuigt om zonder pruik de deur uit te gaan. ‘Doe af dat ding, je martelt jezelf alleen maar’, zegt hij dan.

‘De kans is groot dat ik geen kinderen kan krijgen’

Michael staat altijd achter me. Hij geeft me veel complimenten en zegt nog elke dag dat hij me mooi vindt. Hij is erg positief ingesteld, terwijl ook zijn leven op z’n kop staat. Onze toekomst zal er waarschijnlijk anders uitzien dan we voor ogen hadden. De kans is groot dat ik geen kinderen meer kan krijgen, want een deel van mijn baarmoeder is weggesneden. Daarnaast verminderen de chemo’s mijn vruchtbaarheid. Om niet weer een medisch traject in te hoeven, willen we misschien voor een pleegkind of adoptie gaan. Maar goed, dat zijn zorgen voor later.’

Taboe-onderwerp

‘Mijn schoonouders, vriendinnen en oma zijn een grote steun voor me. Zij staan altijd voor me klaar. Toch kreeg ik steeds meer de behoefte om met lotgenoten te praten, mensen die écht begrijpen wat ik voel. Online kwam ik wat stichtingen tegen, maar die spraken me niet zo aan. Hashtags als #kanker en #jongenkanker leverden weinig op. Daarom ben ik via Instagram mijn eigen blog gestart. Hierop geef ik een kijkje in mijn leven – zowel op goede als slechte dagen.

‘Veel jongeren met kanker durven hun verhaal niet te delen’

Ik heb inmiddels al honderden privéberichten gekregen van jonge mensen met kanker. Veel van hen durven hun verhaal niet op social media te delen. Ik merk dat er echt een taboe op ligt. Met mijn blog hoop ik meer openheid onder jongeren te creëren. Inmiddels heb ik met sommige volgers intensief contact en wisselen we tips uit. Ze zijn een grote steun voor me geworden.’

Verdrietig

‘Waarom juist ík ziek ben geworden, heb ik me nooit afgevraagd. Ik ben er ook niet boos over – ik vind het veel erger dat er ook kindjes zijn die kanker krijgen. Maar het maakt me wel erg verdrietig. Ik heb een moeilijke jeugd gehad en had net mijn leven weer op de rit. Ik was eindelijk weer écht gelukkig, en dan gebeurt zoiets.

Hoewel ik momenten heb gehad dat ik er zo klaar mee was dat ik met de behandelingen wilde stoppen, sta ik er nu positief in. Ik ga ervan uit dat ik gewoon beter word en kan niet wachten tot het zover is. Michael en ik dromen nu al over de mooie, verre reis die we dan gaan maken. En natuurlijk over onze bruiloft. Eerst alleen nog even beter worden.’

View this post on Instagram

Eindelijk het verlossende woord. Het is niet groter geworden! Oké het is ook niet kleiner maar niet groter is niet negatief! Wel draag ik het brca2 gen dus voor in de toekomst prefentief mijn borsten laten verwijderen. Maar dat is een zorg voor later, nu een klein vreugtedansje in bed. Wat ik geleerd heb tijdens het ziek zijn is dat alles wat niet negatief is positief is. Normaal was mijn glas altijd halfvol (letterlijk 🍸) maarja tijdens de chemo denk ik veel positiever ( dus glas is helemaal vol imv niet drinken met de chemo 😏). Nu weer 8 kuren chemo knallen! Zeg alvast dag tegen mijn kuikentjeshaar waar ik zo trots op ben. En zeg hallo tegen mijn bed (aka beste vriend). Maar al word verschrikkelijk zwaar ik doe alles er aan om een normale 22er te zijn waarbij het glas half vol is. Naja soms dan… 😏 GOED NIEUWS : Volgende week donderdag om 13:00 ben ik live op omroep flevoland! Hier vertel ik mijn verhaal en wat mijn doel is van deze blog. Namelijk lotgenoten helpen want samen staan we sterk. Delen is lief ❤️ #kwfkankerbestrijding#chemo #pinkribbonnl#omroepflevoland #delenislief#pinkribbonbe#strong#almere#tumor#brca#winnen #stronglikeafighter#doorgaan

A post shared by Robin (@mijnlevenmetkanker) on

Tekst: Jessica Sindelka

Lees ook: Renske heeft uitgezaaide borstkanker: ‘Ik wil nog niet bezig zijn met mijn afscheid’

Jessica heeft een zwak voor (salsa)dansen, gekke taalfeitjes en de Spaanse cultuur. Voor VIVA schrijft ze over human interest, entertainment, reizen, liefde, seks, eten en al het andere wat haar bezighoudt.