Maak kennis met de term waar zowat iedere vlogger aan doet: sadfishing

Social media zijn er voor de schone schijn. Maar social media worden door influencers en vloggers ook vaak gebruikt om hun persoonlijke problemen en biechten te delen. En daar komt een nieuw begrip bij kijken: sadfishing.

Mensen die sadfishers zijn, tanken zoveel drama uit hun situatie om betrokkenheid op social media te creëren. Ze melken als het ware hun problemen uit, in de hoop op meer engagement. Hiermee is sadfishing het emotionele equivalent van clickbait.

Neem bijvoorbeeld Kendall Jenner, die vorig jaar een teaserfilmpje op haar Instagram postte waarin ze haar geheim ging onthullen. In een wit t-shirt zat Kendall voor de camera, klaar om haar geheim te delen. Het internet werd gek, want wat is het geheim van Kendall?! Komt ze uit de kast? Ging Kendall haar #MeToo-ervaring delen? Niets van dat alles, Kendall onthulde dat ze een slechte huid heeft.

En hoewel het hebben van een slechte huid traumatisch kan zijn, bleef het met Kendall bij een gepolijste video waarin haar huid straalde van perfectie. Een foto van haar acne zonder filters delen op Instagram om Het Probleem te normaliseren? Ho maar. Dat is dus sadfishing.

‘Ik vind het heel moeilijk om dit te vertellen’

En sadfishing gebeurt heus niet alleen door beroemdheden, iedereen heeft wel een sadfisher op zijn timeline. ‘Ik moet jullie iets vertellen’ of ‘ik vind het heel moeilijk om dit te vertellen’ of ‘ik weet niet hoe ik hiermee om moet gaan’ of ‘en toen gebeurde er…’ Het zijn allemaal zinnetjes die sadfishers omarmd hebben om hun problemen met jou te delen.

Sadfishers willen dat hun volgers zich zorgen om hen maken om op die manier aandacht te krijgen.

Teleurstelling

De term haalde afgelopen week de Britse krantenkoppen toen uit onderzoek van Digital Awareness UK bleek dat sadfishing juist niet bijdraagt aan geluk en zelfs ongelukkig maakt.

Digital Awareness UK zet zich in voor digitale bewustwording en onderzoekt de impact van het internet op jonge mensen. Voor hun onderzoek werden 50.000 kinderen tussen de elf en zestien jaar ondervraagd over hun gebruik van technologie. Hieruit bleek dat de kinderen die online hun problemen deelden in de hoop op steun en betrokkenheid van een koude kermis thuis kwamen. Ze voelden vooral teleurstelling omdat ze niet de gewenste reactie ontvingen.

Die teleurstelling is niet heel gek: tieners hebben geen miljoenen fans die schreeuwen om hun liefde, in tegenstelling tot de beroemdheden die ze volgen. In plaats van fans hebben de meeste tieners leeftijdgenoten als volgers, en tieners genieten nu eenmaal van achterklap en laster en scrollen snel weer verder.

Steun en toeverlaat

Plus, wanneer iemand met twee miljoen volgers zegt dat ze zich verdrietig voelt, zal haar schare van toegewijde fans klaarstaan om haar te troosten. Maar voor een 14-jarige met 110 volgers zal dit niet hetzelfde zijn. En zelfs wanneer het wel hetzelfde is, is steun op social media ook maar steun op social media. Het is hol en leeg en vervult niet de emotionele behoefte die je nodig hebt in de offline wereld.

Let wel, sadfishing is geen oordelende term voor mensen die online hun geestelijke problemen bespreekbaar maken. Het is overduidelijk een goede zaak als mensen, beroemd of onbekend, open zijn over hun geestelijke gezondheid in openbare forums en sociale media. Het vermindert het stigma dat verbonden is aan het zoeken naar hulp, en het onderbreekt de stiltecultuur die heerst bij problemen.

Daarentegen weten we inmiddels ook dat geestelijke gezondheidsproblemen niet worden genezen of zelfs verlicht door iemand die je volgt en je een kus-emoji stuurt. ‘Steun’ en ‘betrokkenheid’ via sociale media is als een pleister op een kogelgat: het voelt heel even prettig aan, maar het verandert niets aan de hoofdoorzaken.

Makkelijk doelwit

Sadfishing door jonge mensen brengt ook een ander risico met zich mee: wanneer jonge mensen uitgebreid posten over hun zorgen en angsten en zich kwestbaar opstellen, zijn ze een makkelijker doelwit voor boosdoeners op het wereldwijde web.

Jonge mensen, of eigenlijk iedereen, zouden hun mentale problemen niet moeten delen op social media in de hoop op meer engagement. Ten eerste lost het je problemen niet op, ten tweede draagt het niet bij aan je geluk en ten derde kun je je afvragen hoe eerlijk het is tegenover je volgers. Kortom: het is dus best wel sad. 

Op de hoogte blijven van de leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.

Bron: Grazia UK, Metro | Beeld: Shutterstock
VIVA's Lise gelooft in een poederroze planeet ergens hier ver, ver vandaan, waar Justin Bieber en Idris Elba samen president zijn en het altijd glitter giet. Zolang die planeet nog niet is gevonden, houdt Lise zich bezig met millennial perikelen, series, films en boeken. Seks? Seks ook. Reizen? Vooruit, dat ook. Zo'n beetje alles dus. En ze schrijft erover op VIVA.nl.