Stel je niet zo aan, uitsteller

geen

‘Morgen’ is voor mij dat prachtige land waar alles mogelijk is en waar ik vijf keer zoveel werk kan verzetten als vandaag. Want vandaag voel ik me even niet zo lekker. Of er komt iets tussendoor. Of mijn hoofd staat er niet naar. Of ik wil echt eerst even deze serie afkijken. Nog één aflevering dan.

Het is niet mijn schuld!
Ik ben gelukkig niet de enige die lijdt aan chronisch uitstelgedrag. Dr. Piers Steel legt in zijn boek ‘The Procrastination Equation’ uit dat onze hersenen eigenlijk helemaal niet ingesteld zijn op zaken als plannen. Het limbisch systeem in de hersenen regelt zaken die direct aan de orde zijn, bijvoorbeeld dorst, honger en je zintuigen. Dit stukje van de hersenen leeft dus in het ‘nu’ en regelt ook het beloningssysteem. Dan is er nog de prefrontale cortex, die gaat over zaken in de toekomst. Hier is de wilskracht geregeld, evenals je planning. Dankzij de prefrontale cortex kun je zaken tegen elkaar afwegen en je doel voor ogen houden.

Chocolade versus weegschaal
Kortom: als ik zin heb in chocolade, zegt mijn limbisch systeem: ‘Hey, psst. Ik weet dat er in die kast daar nog een onaangebroken reep Milka ligt. Psst, meisje. Hé. Hé, hallo. Er ligt chocola. Dáár. Je kunt het zo opeten. Hmm, chocola.’ Ondertussen schudt mijn prefrontale cortex streng haar hoofd en verzucht: ‘Doe dat nou niet, je bent op dieet, weet je nog? Er ligt toevallig nog een appel in de fruitschaal. Snijd dat bruine plekje eruit en je hebt een heerlijke snack. Oké, niet zo heerlijk als chocola, maar bedenk eens hoeveel het zal schelen op de weegschaal.’ Onnodig om te zeggen dat mijn limbisch systeem het altijd van mijn prefrontale cortex wint.

Serie of deadline?
Oké, dit is natuurlijk ietwat simpel uitgedrukt. Toch verklaart het wel waarom ik twee dagen voor een grote deadline tóch nog even een aflevering van mijn favoriete serie ga kijken, in plaats van alle tijd die ik nog heb te besteden aan mijn werk afkrijgen. Als ik kan kiezen tussen een beloning op dit moment (lekker even ontspannen tv kijken) of op een langere termijn (over twee dagen, wanneer alles af is en ik hopelijk geen wallen tot op mijn knieën heb), kies ik onvermijdelijk voor nu.

Ben jij een goede planner of ga je stiekem toch liever voor resultaat op de korte termijn?

Bron foto: Orofacial