Te veel testosteron

geen

IJverig manoeuvreer ik me op de sportschool tussen de macho’s, de spierbundels en mooiboys. En daar, tussen de apparaten en gewichten, veranderen mannen in dieren. Alleen de sterksten winnen een vrouwtje.

De lokroep
Ik sta op de loopband als een slanke den met grote borsten langsloopt. Een man die veel weg heeft van Popeye en eerder al naar mij zat te loeren merkt haar op. Hij zegt iets als ‘hallo lekker ding’; dit is blijkbaar de moderne lokroep van de machoman. De vrouw knikt hem toe bij wijze van een bedankje, maar ze is hier om te sporten, en dus maakt ze zich snel uit de voeten. De versierpoging is duidelijk mislukt. Maar Popeye zou Popeye niet zijn als zijn als hij niet onmiddellijk achter Olijfje aan ging.

De sterke beer
Hij loopt naar het buikspierapparaat waar de vrouw haar toch al bijzonder platte buik nog platter probeert te krijgen. ‘Dat ziet er goed uit!’, zegt Popeye, en hij laat zich spieren nog even extra rollen. De vrouw is niet onder de indruk en gaat stug verder met haar buikspieroefeningen. ‘Knap hoor dat je dit doet met 25 kilo. Ja, kijk voor een vrouw is dat natuurlijk super goed, maar ik doe zeker het dubbele. Haha. Ja, sterke man dit hoor. Je hebt hier te maken met een echte krachtpatser, dus als je zou willen kan ik je wel effe helpen.’

Dank je Arnold
Ik – nog steeds op de loopband – schiet in de lach. Ik probeer het nog te camoufleren door er een hoestje van te maken, maar de schade is al aangericht. Olijfje begint op haar beurt ook keihard te lachen (goed voor de buikspieren!) en Popeye kijkt me zwaar geïrriteerd aan. Dan komt er een soort Arnold Schwarzenegger langs die ons gedrag even verklaart: ‘Dude, ze vinden je maar niets’. Mooi, is dat ook weer duidelijk.

Bron foto: Istolethetv