Ultieme zelfverheerlijking

Jezelf een klopje op de schouder geven, daar is niets mis mee. Maar sommige mensen doen het net iets te graag en te vaak. Dit zijn de types die een beetje verliefd zijn op zichzelf. Die al hun hoogtepunten, maar beslist niet de dieptepunten met anderen delen. Want zij zijn gewoon echt fantastisch!

Ophemelen
Vooral op Facebook wordt het voor mij pijnlijk duidelijk wie deze kleine narcisten in spé zijn. Als beginnend journalist word ik nogal eens moe van een voormalig klasgenoot van mij. Zij post gemiddeld drie keer per dag iets over haar prestaties. Dat klinkt ongeveer zo: ‘Vandaag weer een fantastische dag gehad: een man geïnterviewd die maar bleef zeggen hoe goed ik het wel niet deed! De baas natuurlijk super tevreden! O, en ook nog eens een dikke tien terug voor mijn tentamen.’

Stop right there!
Als er dan niet genoeg likes komen, zie ik een uur later de volgende post: ‘Morgen weer een nieuwe klus voor een nieuw bedrijf, dat mij per se in hun team wilden hebben! Maar nu eerst even lekker op de bank met mijn vriendje (met wie ik al bijna tien jaar super gelukkig ben) uitrusten en genieten van elkaar.’ Een beetje is leuk, maar dit gaat zo ver dat ik er bijna een spuugbak bij moet halen. Zelfverheerlijking kent grenzen.

Don’t know, don’t care.
Op Facebook kun je deze berichten nog stug negeren door de schrijvers te blokken. Probleem opgelost. Maar in het echte leven is dat zo makkelijk niet. Zo ken ik nog iemand die net iets te veel veren in haar eigen achterwerk steekt. Een gemiddeld gesprek met haar verloopt als volgt: ‘Hoe was het op je werk Emmy?’ ‘Nou, gisteren..’ ‘Over werk gesproken! Er was een probleem met een collega bij mij op werk. Ik werd er natuurlijk meteen bijgehaald, want ik kan erg goed met problemen omgaan. Dus ik heb die collega geholpen, zoals ik dat geleerd heb tijdens die cursus ‘psychologie op de werkvloer’, die ik nog deed nááást al mijn andere taken. Ja echt! Goed he! Nou, die collega was er natuurlijk meteen boven op, dat begrijp je wel. En dan denk ik bij mezelf: dat heb je toch weer goed gedaan!’

Wijze woorden
En nu zou ik deze mensen heel erg graag een keer willen vertellen hoe verschrikkelijk irritant ik ze wel niet vind. En dat ze het bloed zo onder mijn nagels vandaan halen dat ik soms wel zou kunnen gillen. Maar dat doe ik niet. In plaats daarvan denk ik aan dit oud-Hollandse gezegde:  praat niet zoveel over jezelf, dat doen anderen wel als jij weg bent.

Bron foto: 2TOP