Under pressure

geen

Asociaal zullen we nooit worden. 

Ongewenst gezelschap 
Sociale druk voelt iedereen. Wie kent het moment niet: je komt terug van een lange dag, met een gezicht dat eruit ziet alsof het is opgegraven, hebt net besloten om de treinreis in volledig stilzwijgen door te brengen en spot ineens een bekende waar je totaal geen zin in hebt. Je berekent de afstand tussen jullie waarna je ogen richting de treindeuren vliegen om te checken hoeveel tijd je nog hebt om ongezien de trein in te kunnen vliegen. Shit. Gezien.

Operatie ‘afschudden’
De persoon in kwestie komt vrolijk op je afstormen. Voor het gevoel in slow motion. De armen nog net niet opengesperd om je een warme welkomstknuffel te geven. Hoe het nu gaat, waar je al die tijd hebt uitgehangen en of je nog steeds astronaut wilt worden. Er volgt een geforceerd praatje met de benodigde en net iets te ongeïnteresseerde ‘mm-mm’s waarmee je subtiel duidelijk probeert te maken dat je er gewoon geen zin in hebt. Maar op de één of andere manier krijg je als het gesprek ten einde loopt altijd te horen: “Amsterdam?! Gezellig! Daar moet ik ook naartoe!”

Sociale ondankbaarheid 
Een ander voorbeeld: het geven van verjaardagsgeld. Daar schijnen ook sociale, ongeschreven regels voor te gelden. Je kunt niet aankomen met vijf euro, tenzij de jarige een kleuter is. Die maalt er nog niet om. Bij tieners en volwassenen is het een ander verhaal. Bij hen word je eigenlijk gedwongen om meer dan vijf euro te geven, omdat vijf euro blijkbaar weinig is. En ook al is het te ondankbaar voor woorden, dat is ook wel zo. Vijf euro is precies niks. Dan kun je wat mij betreft beter aankomen met een ferme handdruk en een fles wijn.

Alles is familie
Of familieleden waar je niks mee hebt. Waar je van tijd tot tijd een praatje mee moet maken onder het mom van ‘we zijn familie’. De neef die je eigenlijk een eikel vindt, krijgt in je zaaltje toch een praatstoel toegewezen en kan onder het genot van een plak cake en een kop koffie het egocentrische verhaal achter zijn succesvolle leven vertellen. Ik vind dat dat niet zou hoeven. Als je een eikel bent, ben je gewoon een eikel. Het feit dat hij een neef is, maakt hem niet minder eikeliger. Al had hij drie van dezelfde neuzen als jij.

Maar er valt meer over te zeggen. Zoals Cruyff zei: ‘Elk nadeel heb z’n voordeel.’ Ondanks de irritante situaties die het kan opleveren, hebben we sociale druk nodig. Zeker in deze maatschappij waarin iedereen zichzelf de laatste tijd zo lekker aan het ontplooien is. Het creëert interactie. Anders hadden we misschien wel helemaal geen zin om met elkaar te praten of überhaupt niet op die verjaardag gestaan.

© Beeld: privébezit