Voor een vrouw vallen

Hoe zeker zijn we van onze seksuele geaardheid? Instinctief weet je vast of je op mannen, vrouwen of beide seksen valt, maar is daarmee de kous af? Voor mij niet. Van klein meisje tot nu, mijn verliefdheden reikten niet verder dan mannen. Het overduidelijke ‘echte mannen’-type zeg maar. Toch kan ik niet zeggen dat ik zo nu en dan niet geïntrigeerd raak door een vrouw.

One of a kind
Laat ik voorop stellen dat ik vrouwen in z’n algemeenheid leuk vind. Mannen ook. In vriendschappelijke relaties zie ik mensen, geen seksen. Ik neig, net als anderen, wel naar bepaalde types in elk soort relatie. Een klik en bepaalde gemeenschappelijke interesses moeten er zijn. En dan zijn er van die mensen die echt one of a kind zijn. Juweeltjes. Uitzonderlijk mooi, van binnen en van buiten. Vrouw of niet, als ik zo’n stralende vrouw ontmoet, is mijn interesse gewekt. Laatst nog.

Aantrekkingskracht
Een zekere fascinatie heeft zich van mij meester gemaakt. Ik betrap mezelf erop dat ik vaker aan haar denk dan alleen de momenten dat we contact hebben. Als ik naar bepaalde muziek luister onderweg, popt ze ineens op in mijn gedachten. Geen seksueel verlangen, maar een bepaalde aantrekkingskracht is er zeker. Ik beeld me in dat ik met haar samen een geweldige prestatie neer mag zetten. Of dat er misschien een mooie vriendschap opbloeit. Die magische uitwerking heeft zij vast op meer mensen.

Voor een vrouw vallen
Toch maalt er een bepaalde gedachte in mijn hoofd. Zou verliefdheid op vrouwen hetzelfde voelen als verliefdheid op mannen? Als je echt op iemand verliefd bent, weet je dat vast heel goed en daarom kan ik met volle zekerheid zeggen dat ik nooit eerder voor een vrouw gevallen ben. Ik heb nooit de neiging gehad om een vrouw aan de haak te slaan. Ik heb mezelf nooit hoeven bedwingen om een vrouw te zoenen. Wel de impuls om een vrouw te omhelzen en te knuffelen, al voelt dat vriendschappelijk.

Mentale hokje
Kan ik daardoor met zekerheid ‘nooit’ zeggen als het om vrouwen gaat? Kun je dat weten als je het nooit ervaren hebt? Of zouden de kriebels pas komen als je zelf door het mentale ‘hokje’ bent gebroken? Zijn er veel meer mensen biseksueel, maar lijken en denken zij hetero te zijn, omdat dat wel zo gemakkelijk en ‘normaal’ voelt? Ik weet het niet. Ik ben juist voor vrijheid van seksuele voorkeur en vind homoseksualiteit net zo normaal als heteroseksualiteit. Maar geldt dat diep van binnen wel echt voor mezelf?

Zeg nooit nooit
Voor mij persoonlijk is er geen probleem om op te lossen, omdat ik gelukkig ben met een (echte man) man. Ik wil ook niet zeggen dat we met z’n allen moeten doorslaan en massaal moeten proberen wat niet natuurlijk voelt. Het tegenovergestelde juist! Vergeef me mijn ‘nieuwsgierige geaardheid’. Wat ik wel weet, is dat als ik dan toch ooit ook overtuigend op vrouwen val, zij bovenaan mijn lijstje staat.

© Beeld: Chantal Straver