Waarom je het liefst eet in een restaurant met rode tinten

Om je naar hun winkel of restaurant te lokken, doen ondernemers een hoop moeite. Zo geven supermarkten bakken geld uit aan onderzoek naar hoe consumenten hun boodschappen willen doen. Kom je het liefst binnen bij de broodafdeling of willen we verwelkomd worden door vers fruit? Voor restaurants is het dan weer belangrijk hun zaak in een goede kleur te schilderen. Want er zijn kleuren die ons de eetlust spontaan ontnemen.

Psycholoog M. Farouk Radwan vertelt welke kleuren een restaurant kunnen helpen, en welke niet.

Rood

Een slimme restauranthouder rent vandaag nog naar de verfshop, want van rode muren krijgen we trek. Nu hoef je niet direct je toko van onder tot boven in de vurige kleur te schilderen. Té rood kan namelijk storend werken. Maar aan de buitenkant van je pand iets roods hebben en binnen een paar accenten rood maken, zou moeten helpen.

Blauw en paars

Deze kleuren kun je beter mijden. Tenminste als je wil dat mensen met een goed gevulde maag je restaurant verlaten. Deze kleuren associëren we namelijk met gifstoffen en die willen we natuurlijk het liefst ontwijken.

Groen

Groen doet ons, best logisch eigenlijk, denken aan natuur. En daardoor voelen we ons op ons gemak. Ook hebben we het idee, alleen al door groene kleuren te zien, dat we gezond bezig zijn.

Geel

Als je wil dat mensen niet te lang blijven natafelen kleur je je muren geel. Vandaar dus dat fastfood restaurants vaak kiezen voor rood (eetlust) en geel (maar wel weer snel ophoepelen).

Wil je niets meer missen van VIVA? Neem een abonnement. Klik hier voor onze speciale aanbiedingen.

Bron Elle | Beeld Shutterstock
Marjolein woont in de stad (Amsterdam) maar hunkert naar de natuur. En als ze een tijdje door de duinen heeft gestruind, verlangt ze weer naar de stad met z'n knallende energie. Ze vindt de menselijke psyche rete-interessant en schrijft daarom graag op Viva over waarom we de dingen doen die we doen, waar we naar verlangen en hoe die grijze massa van ons werkt. Want eigenlijk zijn we maar gekke (en daarom interessante!) wezens.