Zeeuws bloed zonder suiker

geen

Ik blief geen suiker. Ook niet in mijn ham. Of tomatensaus. En nee, ook niet in mijn smeer- of rookworst. Waarom zit overal in godsnaam suiker in?

Mini-speed
Omdat het lekker smaakt. En je lichaam gaat er ook lekker op. Het is een soort mini-speed. Oppeppend en verslavend. Maar niet zo gezond, helaas. Ik las laatst een artikel waarin de hele suikerkwestie naar mijn mening wel goed is verwoord.

Ten minste houdbaar tot 2016
Sinds een jaar of twee probeer ik gezonder te eten. Ik ben weinig uniek: het is nogal een trend om biologisch-dynamisch-verantwoord-puur-eerlijk-seizoens-ecologisch te eten. Toch loop ik vaak speurend door de supermarkt op zoek naar voedsel dat niet tot 2016 houdbaar is en ramvol e-nummers zit. Maar trend of niet: ik vind biologisch eten lekker. En het feit dat mijn appel niet met gif is bespoten en er geen antibiotica in mijn vlees zit, geeft mij een goed gevoel. En duur? Ja, maar omdat ik al die fabriekshit niet koop en me tot de basis beperk, valt het onderaan de streep wel mee.

Zeur-hoek
Maar goed, of je nu wel of geen suiker eet, dat moet je toch lekker zelf weten? Nou, nee dus. Ik moet mijn keuze om weinig tot geen suiker te eten vaak verdedigen. En negen van de tien keer leidt dit tot opgetrokken wenkbrauwen en een minzaam glimlachje. Door iets bewust niet te eten komt je toch een beetje in de zeur-hoek terecht. En als je je kinderen liever niet elke dag snoep en koek geeft, heb je het helemaal gedaan.

Bijvoeren
Het zijn dan ook meestal andere mensen die onze kinderen bijvoeren. Van mij hoeft dat niet zo. Maar net zoals ik het irritant vind als mensen mijn keuze om geen fabriekmeuk te eten niet begrijpen, vinden Opa’s en Oma’s het ook niet leuk als ze onze kinderen geen hagelslag, koekjes en leverworst mogen geven. Daarbij: de kinderen vinden het wél lekker en genieten ervan. Het eten van zoetigheid is ook zo verweven met de viering van bijzondere momenten. Het hoort er gewoon bij. Dus natuurlijk eten wij op verjaardagen taart en bakken we wel eens koekjes en pepernoten (waar ik dan gewoon wat minder suiker in stop).

Verwennen
Maar ergens vind ik het raar. Je wilt je kinderen verwennen, en dat doe je dan door ze iets te geven wat eigenlijk niet goed voor ze is. Ik heb die neiging zelf ook hoor. Als ik over de markt loop en stroopwafels ruik, wil ik er het liefst meteen eentje kopen voor de kinderen. Lekker toch? Maar dat is meer vanuit zo’n gevoel van vroeger. Dat je dan met je moeder meeging en je kreeg iets lekkers. Ik voelde me dan speciaal en de gebeurtenis kreeg extra glans. Maar kwam dat nou door dat lekkers? Of doordat mijn moeder vrolijk was, ik extra aandacht kreeg en samen met haar iets leuks deed?

Zeeuws bloed
Gelukkig hebben mijn meiden Zeeuws bloed en worden ze helemaal wild van haring. Echt. Ik heb het niet bedacht, ik gruwel van haring. Deze kant van de opvoeding heeft P. voor zijn rekening genomen. Dus als ik over de markt loop, laten we de stroopwafels links liggen en dirigeert Elke (4) mij parmantig naar de beste viskraam voor een harinkje of twee. Opgelost.

Foto: © Nike Martens