Zondigen

Met een, voor mijn doen, bruin gezicht en helemaal zen zit ik weer achter mijn bureau. Een week lang heb ik genoten van zon, zee en strand.

De dagen bestonden voor een groot deel uit eten, zwemmen, nog meer eten (Je hoort het al, het gaat goed met het dieet) en puffen omdat het zo warm was.

Het is tenslotte vakantie
Het heerlijke van vakantie is dat je voor je gevoel veel meer mag. Natuurlijk mag je een extra broodje, daar is het immers vakantie voor. En wil je om twee uur ’s middags een fles rosé opentrekken, dan kijkt niemand daar van op. Zolang je niet totaal dronken en butt naked bij de buren in het zwembad springt, is er weinig aan de hand.

Zeven zonden
Liggend op mijn strandstoel moest ik ineens denken aan de zeven zonden. Aan luiheid, ijdelheid en gulzigheid heb ik me deze vakantie wel schuldig gemaakt. Ongegeneerd een halve dag op een strandbed spenderen en zuchtend van je buik op je rug draaien is een van die “zonden” die vakanties zo heerlijk maken. Waar ik me normaal altijd een beetje schuldig voel als ik een hele dag luier wanneer ik vrij ben, had ik daar nu totaal geen last van.

Ook aan ijdelheid maakte ik me schuldig, omdat ik mezelf elke avond van top tot teen in de spiegel bekeek om te zien of ik al bruin geworden was. En drie keer per dag uitgebreid en zonder schuldgevoel tafelen neigt wel een beetje naar gulzigheid.

Ordelijkheid en regelmaat
Dit was in een klap over toen ik vanochtend veel te vroeg met rode oren van de kou op het station stond. In een keer was ik weer terug in de realiteit. Terug naar een ordelijk en regelmatig bestaan. En dat heeft ook wel wat. Want na zeven dagen “zondigen” ben ik weer helemaal klaar voor mijn normale bestaan.

Het zou namelijk zonde zijn wanneer een vakantie normaal wordt, dat je went aan de zon, zee en het luxe leventje en er niet meer van op kijkt. Dan heb je niets meer om naar uit te kijken. En laten we de bijbehorende lichamelijke complicaties vooral niet vergeten in de vorm van een uitvergrote lever en een alsmaar groeiende taille-omvang. Dus kom maar op met dat werkende bestaan, dan kijk ik alvast reikhalzend uit naar volgend jaar.

CC foto: Alexander Andreev