Het zwarte Google-gat

Soms kom ik ineens in een zwart-gat-achtig Google-vacuüm terecht. Ik klik, lees dingen die ik niet wist en klik door. Deze toestand van informatieslurpen kan uren duren en meestal weet ik aan het eind niet eens meer waar het begon.

Alles over veenlijken
Zo zat ik laatst ineens alles te lezen over veenlijken. Ondertussen vroeg ik me af waarom ik me nooit eerder in dit interessante onderwerp verdiept heb. Wist je dat veenlijken niet écht allemaal rood haar hebben, maar dat dat komt door sphagnan, de bruinrode kleurstof die van nature in veen aanwezig is? Ik ook niet! En doordat het veen de lichamen zo goed conserveert, wordt het natuurlijke rottingsproces zo extreem vertraagd dat sommige lichamen hoogstens een jaar oud lijken. (You see what I did there?) Zoals de Tollund man. Het is echt creepy hoe goed zijn gezicht bewaard is gebleven, terwijl hij het leven al heeft gelaten toen de start van onze jaartelling nog 350 jaar in de toekomst lag. Een lichaam van 2300 tot 2400 jaar oud, met zulke duidelijke gelaatstrekken heeft dat het net is alsof hij gewoon ligt te slapen.

Duck, duck, goose
Zie je, dit had ik nooit geweten als ik niet een tijdlang lustig had gegoogled. Ik als een moderne (en luie) Sherlock Holmes via mijn browsergeschiedenis eens nagegaan hoe ik überhaupt bij dit onderwerp terechtkwam. Wat bleek? (Inmiddels niet meer-)vermiste jongetjes > lijst van eerdere Jeugdzorgblunders > Maasmeisje > Meisje van Nulde > Meisje van Yde > Veenlijken.
Ik was heel even in de overtuiging dat het Meisje van Yde ook een gereconstrueerd gezicht was, net zoals het Maasmeisje en het Meisje van Nulde. Dat bleek deels waar: já, het is een gereconstureerd gezicht van een noodlottig aan haar eind gekomen meisje, net als de andere twee, alleen is het meisje van Yde een veenlijk dat zo’n 1600 jaar geleden voor het laatst ademhaalde. Klein verschil.

‘Dat heb ik ook!’
Ik vertrouwde mijn collega toe dat ik af en toe zo’n allesverslindende google-episode heb, waarop zij onthulde dat zij dat ook heeft, maar dan op YouTube. Urenlang kan ze zichzelf verliezen in vreemde filmpjes. Af en toe spookt de gedachte ‘waarom kíjk ik dit?’ door haar hoofd, maar die wordt al snel weer verzwolgen door het verlangen om nog één filmpje te kijken. Dan gaat ze echt slapen, hoor.

Wist je dat…
Ik onderneem eindeloze zoektochten naar informatie. Of naar hilarische photoshopfails. Of naar filmpjes van schele katten, schattige konijnen en hamsters die van alles in hun wangen proppen. Soms kom je ook echt best nuttige info tegen, maar meestal zijn het zaken als: ‘Wist je dat sommige spinnen doen alsof ze vogelpoep zijn om te zorgen dat ze niet opgegeten worden door vogels? Ook vogels eten namelijk nooit hun eigen poep op.’ Niet levensreddend, maar wel leuke weetjes voor het gemiddelde kroeggesprek. Als je elkaar verstaat, tenminste, want wist je dat een van de eerste tekenen van gehoorschade zich openbaart als je elkaar probeert te verstaan in een café?