De geboorte van een boek. Mijn debuut.

Ik ben een digitaal meisje. Altijd al geweest. Mijn werk is online, mijn agenda gekoppeld aan Gmail, mijn notitieblokje is een virtueel geel velletje. Maar ik ben óók dol op print. Op knisperend papier, glimmende tijdschriften en boeken die een echte boekengeur hebben. Ik heb een enorme boekenkast vol kookboeken en een handvol goede romans, ik lees Viva, LINDA. en Delicious steevast van kaft tot kaft. En nu ga ik dan eindelijk zelf iets op papier zetten.

Ik wil een boek-boek maken
Ik, de eeuwige internetter, schrijf een boek. Dat is ouderwets papier, zeker, hoewel ik ook direct een e-book erbij uitbreng. En niet zomaar een boek: het wordt een groot, dik, hardcover boek – expres een groot contrast met mijn digitale werk. “Als ik een boek schrijf, dan wordt het geen pocketje met een zachte frummelkaft”, vertelde ik mijn uitgever stellig. “Ik ga niet mijn site printen. Ik wil echt een boek-boek maken.”

The culy way of life
En zo geschiedde. Momenteel zit ik vol in het schrijfproces. Maar ook het fotografieproces. Het kookproces. En het testproces. Want het wordt geen fictieboek waarvoor ik me een halfjaar in een Frans huisje kan opsluiten. Het wordt een culinair lifestyleboek; The culy way of life genaamd. Een kruising tussen een kookboek en een inspirerend soort dagboek. Plus hotspots. En veel tips. Goh, als ik het zelf nu lees, word ik er bijna moe van, maar het is zo’n ontzettend gaaf proces. Het is veel schrijven, maar ook mijn favoriete gerechten opnieuw testkoken en daarna weten te vangen in een correct recept.

Control-alt-delete
Ja, dat kost veel tijd. Ja, soms trek ik de haren uit mijn hoofd en wil ik gillen: “Komt dit ooit af?! Hoe moet dit in godsnaam verder?!” Soms trillen mijn vingers angstaanjagend hard van het typen en wil mijn brein sneller denken dan mijn ogen kunnen kijken. Dan sla ik even op tilt, en moet ik een control-alt-delete uitvoeren op mijn hoofd en handjes. Dan brengt m’n vriend een kopje thee en blaast hij kusjes door de deur van mijn slaapkamer-annex-werkplek.

Een bevalling
Deze column is mijn stok achter de deur, een virtuele Monique die zachtjes de echte, druk tikkende Monique van vlees-en-bloed toefluistert: “Het komt wel goed, meisje. Dit najaar ligt je boek in de winkels. Als je je naam op de cover ziet staan, zul je al het harde werk vergeten en alleen maar blij zijn. Net als bij een bevalling. Dit wordt jouw baby.”

Ik hoop met heel mijn hart op een gezond kindje.

Foto: eigen bezit