Het leven van een shemale (deel 2): ‘De operaties hebben al 22 duizend euro gekost’

shemale

In het mannenlichaam waarin ze is geboren, heeft Alex (34) zich nooit thuis gevoeld. Dankzij verschillende operaties lukt het haar om steeds meer vrouw te worden. Toch gaat ze niet all the way: Alex heeft besloten haar penis te behouden. Ze wordt een shemale. Voor VIVA houdt ze deze maand een blog bij.

Klik hier om deel 1 te lezen.

“Wat ben jij nou eigenlijk?” wordt me regelmatig gevraagd. Ik heb er geen antwoord op. Ik ben genderloos. Een man heb ik me nooit gevoeld. Toch ben ik, ondanks al mijn operaties, ook geen vrouw of transseksueel, omdat ik geen geslachtsverandering onderga. In landen zoals Duitsland, India en Australië bestaat er een derde geslacht voor dit soort gevallen. In Nederland is er helemaal geen naam voor wat ik ben. Daarom gebruik ik de internationale term shemale.

Terug bij af

Nadat ik op mijn 22e het bestaan van de shemale ontdekte en uit de kast kwam, viel er een last van mijn schouders. Ik ben direct overgegaan tot actie en meldde me bij het ziekenhuis voor een transformatie. Dat bleek moeilijker te realiseren dan gedacht. De Nederlandse wet stond niet toe om op papier van geslacht te veranderen zonder je te laten ombouwen. Vrouw worden zat er voor mij dus niet in. Het was alsof de grond onder mijn voeten wegzakte: ik was terug bij af.

Lichtpuntje

Zeven lange jaren heb ik nog moeten worstelen met mezelf in mijn mannenlichaam. Dat was een zwarte periode voor me. Ik ging in therapie om mijn eetstoornis en suïcidale gedachten van me af te praten. In 2013 kwam er eindelijk een lichtpunt. De regering nam een nieuw wetsvoorstel aan, waardoor de regels omtrent geslachtsverandering op de geboorteakte versoepeld werden. Ik kon het bijna niet geloven: eindelijk kon ik mijn transformatie in gang zetten. Mijn geluk kon niet op.

Steeds meer vrouw

Stap voor stap begin ik er steeds meer uit te zien zoals ik me voel. Sinds 2014 slik ik testosteronblokkers en oestrogeenpillen. Daardoor heb ik bijvoorbeeld weer haargroei op mijn hoofd, waar een kale plek was ontstaan. In 2015 onderging ik mijn eerste operatie en kreeg ik borstimplantaten. Een halfjaar later is mijn adamsappel verwijderd en een maand geleden heb ik een heftige operatie gehad waarbij zo’n beetje mijn hele gezicht opengehaald werd. Mijn kaken zijn losgehaald van mijn schedel en mijn kin is in drie stukken gezaagd. Het middelste deel is ertussenuit gehaald en de buitenste twee stukken zijn aan elkaar gemaakt. Daardoor heeft mijn kin nu een vrouwelijkere ronding. Mijn jukbeenderen zijn aan de voorkant losgezaagd en naar voren gebracht. Vervolgens is er een stuk tussen mijn wenkbrauwen weggefreesd om het ‘afdakje’ dat mannen vaak boven hun ogen hebben te verwijderen. Ook zijn mijn ogen gelift en is mijn haarlijn naar voren gebracht. Het zijn heftige ingrepen geweest, maar mijn wil is veel groter dan de pijn. Ik haalde er juist kracht en energie uit.

Ruig typje

Ondanks alle ingrepen ben ik nog niet ‘af’. Over een paar maanden heb ik een neuscorrectie op de planning staan. Ook volg ik logopedie om mijn stem te verhogen. Ik moet toegeven dat ik perfectionistisch ben; ik weet precies hoe ik eruit wil zien. Een meisjes-meisje heb ik nooit willen zijn; ik hou meer van alternatief. Dat is ook het type vrouw waar ik zelf op val.

Motor verkopen

De kosten om mijn ideaalbeeld te realiseren, lopen inmiddels hoog op. Omdat ik mijn penis behoud en niet all the way ga, kan ik nauwelijks iets terugkrijgen van de verzekering. Alleen de ontharing van mijn gezicht en het verwijderen van m’n adamsappel worden vergoed. Tot nu toe hebben de operaties me 22 duizend euro gekost. Het viel niet mee om dat te bekostigen. Vooral toen ik mijn motor moest verkopen heb ik het niet droog gehouden; dat was mijn grote trots. Maar het is het waard. Ik heb alles over voor mijn geluk.

Lees ook:
Het leven van een shemale (deel 1): ‘’Mam, ik wil een vrouw worden’, zei ik’
Het leven van een shemale (deel 3): ‘Mijn baas noemde me een flop’
Het leven van een shemale (deel 4): ‘Ik zoek een vrouw die lesbisch is, maar niet afknapt op mijn penis’

Beeld: Daphne Ponsteen
Visagie: Marja Hermes

Jessica heeft een zwak voor (salsa)dansen, gekke taalfeitjes en de Spaanse cultuur. Voor VIVA schrijft ze over human interest, entertainment, reizen, liefde, seks, eten en al het andere wat haar bezighoudt.