Veronique (26): ‘Na vier wijn mijn stomazakje legen op een Dixie valt niet mee’

Handicap of niet: je kunt net zo hard uit je dak gaan in de tent. Veronique Gerrits (26, secretaresse) heeft een stoma, maar kan prima losgaan op Dreamfields, Emporium en de Vierdaagsefeesten.

Tekst Jill Waas | Beeld Daphne Ponsteen

Vieze toiletten

“Ik heb al elf jaar de ziekte van Crohn. Doordat ik zo veel last had van ontstekingen, pijn, bloedverlies en vermoeidheid, heb ik in 2012 een ileostoma – aangesloten op de dunne darm – gekregen. Daarvoor ging ik al naar festivals, maar als je darmen niet meewerken en je bent afhankelijk van vieze toiletten, is dat niet heel prettig. Wat dat betreft is het nu makkelijker: ik ken het gedrag van mijn stoma. Hoe minder ik eet, hoe minder hij ‘loopt’.”

Even desinfecteren

“Het lastige van een ileostoma is dat je heel veel water moet drinken omdat je moeilijk vocht opneemt, en dat kost handenvol geld. Ook niet fijn: ik moet mijn stomazakje ongeveer vijf keer per vierentwintig uur legen, en dat valt niet mee na vier wijn op een Dixie. In plaats van zitten, sta ik voor een wc, en dan moet je goed mikken. Wat je dan ziet als je naar beneden kijkt, is zo ranzig – ik neem altijd een flesje desinfecterende handcrème mee. Een ruimer invalidetoilet zou handiger zijn, maar die zijn meestal alleen beschikbaar voor rolstoelers.”

‘Wat zit er in die tas?’

“Van vieze geuren op een warme festivaldag heb ik geen last. Op mijn stoma zit een goede luchtfilter, dus het maakt niet uit of het dertig graden of min dertig is. Wel is het belangrijk om alles één keer per dag goed schoon te maken, en dat ik kan douchen. Aangezien de hygiëne op festivals meestal te wensen overlaat, blijf ik nooit slapen. Ik heb gelukkig nog nooit een lekkage gehad, maar ga altijd goed voorbereid op pad met een rugzak vol materiaal en extra kleren, voor het geval dat. Ze zien me aankomen bij de security met die enorme tas. Ik zeg altijd wat erin zit, omdat ik het niet leuk vind als ze ’m uitpakken waar iedereen bij staat. Het grappige is dat beveiligers daar negen van de tien keer zo van schrikken, dat ze zeggen: ‘Loop maar door.’”

Uitputtingsslag

“Een festival bezoeken is een ware uitputtingsslag voor mijn lijf; ik heb zeker drie dagen nodig om bij te komen. Maar dat heb ik ervoor over. Als ik iets heb geleerd van het ziek zijn en op bed moeten liggen, is dat je dit soort dingen juist moet doen nu het kan. En als ik op zo’n festival ben, geniet ik zó dat ik soms zelfs vergeet dat ik een stoma heb.”

Ook Roos en Marianne gaan deze zomer gewoon de festivals af met hun handicap. Hun verhaal lees je in VIVA 23. Het blad ligt nu in de winkel of kun je hier online bestellen. Je kunt het artikel ook online lezen via Blendle.