Strak plan: Marloes probeert fitter te worden – deel 6

Gisteravond 21:45 uur, in een café ergens in Amsterdam. Met twee flesjes Sol en een glas gin-tonic tussen mijn handen en een zak chips onder m’n arm loop ik naar de tafel, waar twee vriendinnen mij hoofdschuddend aan zitten te kijken. “Jij hebt ook een ruggengraat van een kwal hè?” zegt er een. Waarop de ander mij een knipoog geeft, snel het zakje onder m’n arm vandaan trekt en openscheurt. “Mmm, lekker hoor. Hier heb ik nou zin in. Wil je ook?” Nee, ik neem maar niet, mompel ik. “Écht niet?” Nou ja, ach, waarom ook niet? Eén handje dan. Ik heb immers toch al gesport. En morgen ga ik wéér – ‘goed hè?’- zeg ik met m’n mond vol chips.

Nog voordat bij de meeste mensen de wekker is gegaan, sta ik al in de Powercoach Studio. Ik zal er niet omheen draaien: ik ben zenuwachtig, want vandaag is De Grote Test. Lino gaat kijken of ik de afgelopen tien weken sprongen heb gemaakt. Als in: minder vetmassa en meer spiermassa heb gecreëerd, een betere conditie heb gekregen én veel soepeler ben in m’n squats en – die rottige – lunges. Ik voel (en zie!) aan alles dat het erom gaat spannen of ik ga slagen… Maar oké jongens, hier gaan we. Met blote voeten stap ik de weegschaal op.

O my goodness. Ik schrik ervan: drie kilo in de plus. Dít cijfer had ik van tevoren niet met mezelf afgesproken. “Gewicht zegt niets hè,” zegt Lino. “Spiermassa weegt zwaarder dan vet.” Maar ondanks zijn hoopgevende woorden weet ik al dat dit resultaat niet aan m’n spiermassa ligt… Ook hij komt daar snel achter, als ie me van top tot teen aan het opmeten is. Mijn heupen zijn met acht centimeter gegroeid. “Wat errûg!” stamel ik. Ik loop rood aan en uit pure ongemakkelijkheid begin ik te lachen. “Dat kun je nu wel doen, maar het resultaat is gewoon slecht,” zegt ie.

Motorisch ben ik wel wat vooruit gegaan, en ook voor mijn squats en lunges scoor ik een prima cijfer. Maar m’n personal trainer blijft me met een strakke blik aankijken. “Time is ticking, Marloes. Je bent je wel bewust van het feit dat het anders kan, maar wat ga je er nu aan doen?”

De teugels minder laten vieren, denk ik. Dus geen gin-tonics meer, geen chips. Maar nu écht.


VIVA-redacteur Marloes Teerenstra (30) is bang voor De Grote Aftakeling, want nu ze de drie-nul heeft aangetikt zou het volgens velen lichaamswise alleen maar bergafwaarts gaan. Tijd om fit te worden, zonder dat het topsport wordt. Gaat het lukken? En: tips, anyone?

marloes@viva.nl

Lees hier Strak plan: Marloes probeert fitter te worden – deel 1.
Lees hier Strak plan: Marloes probeert fitter te worden – deel 2.
Lees hier Strak plan: Marloes probeert fitter te worden – deel 3.
Lees hier Strak plan: Marloes probeert fitter te worden – deel 4.
Lees hier Strak plan: Marloes probeert fitter te worden – deel 5.
Lees hier hoe het mij vóór mijn dertigste is vergaan.

Dit was (voorlopig) de laatste blog van Marloes, die momenteel geniet van haar reis door Zuid-Afrika. Wie weet lukt het haar daar wél om fitter te worden ;).

Beeld: Judith Vermeij