De trots van mijn keuken

Vandaag vroeg ik de bezoekers op mijn site naar hun grote trots in de keuken. Een KitchenAid? Een vijzel? Een superscherp Japans koksmes wellicht?

De reacties stroomden al snel binnen. De KitchenAid werkt inderdaad vaak genoemd, maar ook andere keukenmachines en mixers bleken populair. En veel espresso-apparaten; van oude Italiaanse pruttelpotjes tot luxueuze chromen machines met honderden knopjes. Veel foodies bleken fan van simpele, maar doeltreffende apparaatjes – koffiemolentjes, vijzels en ouderwetse deegrollers. Geen poespas, wel onmisbaar.

Extreem cool, handig of met emotionele waarde
Dat zette me aan het denken. Ik denk dat mensen met een grote liefde voor eten hun favoriete apparaten en tools in drie categorieën kunnen verdelen: extreem cool, extreem handig, en van extreme emotionele waarde. Vaak valt een favoriet ding in zowel groep 1 als 2 te plaatsen. Zo is een kaasschaaf niet cool, maar wel handig. Een Microplane rasp is functioneel én cool, want messcherp, en alle chefs gebruiken ‘m. Sommige maffe kookgadgets zijn tof, maar onbruikbaar – zoals die gekke mangosnijder. En dat oude appelmesje van mijn oma snijdt niet meer, is verre van cool, maar toch gooi ik ‘m niet weg. Uit sentiment.

Mijn KitchenAid
Mijn brandweerrode KitchenAid mixer valt als enige in alledrie de categorieën. Hij is allereerst extreem cool (want: kunst) en extreem handig (vooral voor deeg en het stijfslaan van eiwitten, voor bijvoorbeeld meringue en macarons), maar vooral van onschatbare emotionele waarde. Het was namelijk het cadeau van mijn ouders toen ik op mezelf ging wonen. In mijn keuken stond of lag nog niets: hij was maagdelijk wit en ongebruikt. De rode machine, in Den Bosch gekocht en kilometers meegesjouwd, verklaarde het Amsterdamse keukentje voor geopend.

Een baken van hoop
Jaren later staat -ie nog steeds vol trots pontificaal op mijn aanrecht. Een veel te groot, log en loeizwaar ding voor een veel te klein aanrecht. Soms vloek ik erop, om hem vervolgens liefkozend sorry toe te fluisteren en te aaien. Mijn ouders zijn inmiddels niet meer bij elkaar. Maar het rode gevaarte is niet alleen praktisch, hij herinnert me vooral aan mooie tijden. Een baken van hoop, met een stekkertje eraan.

Foto: eigen bezit