5x jullie ergste oppasblunders: ‘Ik durfde zes uur lang niet in de buurt van de baby te komen’

oppasblunders

Oppassen is onder jongeren een veelvoorkomend bijbaantje om wat bij te klussen. Helaas betekent dat niet bankhangen en bingewatchen; want babysitten gaat niet altijd van een leien dakje. Deze VIVA-lezeressen weten daar alles van.

Anna: ‘Ik was net begonnen als oppas toen ik een avond een baby onder mijn hoede had. De kat des huizes kwam binnen met een half aangevreten muisje, en legde die voor de babybox neer. Ik was panisch, want het dier leefde nog half. Het gevolg: ik heb de hele avond in de andere hoek van de kamer zitten huilen en durfde niet meer in de buurt van de baby – die in de box lag – te komen. Voor de duidelijkheid: het gaat niet om tien minuten, maar om zes uur. Ik durfde voor zoiets doms de ouders niet te bellen, dus heb maar gewacht tot zij er weer waren.’

Daniëlle: ‘Ik was net begonnen met mijn oppasdienst en de ouders waren nog thuis. Mijn oppaskindje riep mij naar boven, dus hup, daar ging ik. De moeder had echter net gedoucht en was zich aan het aankleden om weg te gaan. Stonden we dan, oog in oog, terwijl ze naakt voor me stond. De vrouw schrok zich rot en vluchtte naar de badkamer. Het beeld staat nog steeds op m’n netvlies gebrand.’

José: ‘Ik heb ooit het hele huis van m’n oppasadres bij elkaar gegild van de schrik omdat de ouders mij niet hadden verteld dat ze een kat hadden. Ik wist niet wat me overkwam toen het dier vanuit het niets naast me op de bank sprong. Mijn twee oppaskinderen lagen boven te slapen, maar mijn gegil heeft ze sowieso wakker gemaakt.’

Chantal: ‘Ik was zwanger van mijn eerste, maar had nul ervaring met kinderen (tijdens m’n zwangerschap heb ik pas voor het eerst een baby vastgehouden). Tot dat moment probeerde ik altijd onder oppasverzoekjes van vrienden uit te komen, maar toen ik zelf zwanger was, werd het zo langzaamaan toch echt ‘mijn beurt’ om op te passen. Nou, ik had echt geen idee wat ik met het kind aanmoest. Toen ze niet wilde slapen en huilde, kon ik me in m’n lichte paniek maar één slaapliedje herinneren. Dat heb ik vervolgens zo’n twintig keer gezongen. Ze was overigens nog steeds wakker toen papa en mama thuiskwamen. De ervaring bood dus weinig vertrouwen voor de toekomst.’

Denise: ‘Ik moest laatst oppassen op mijn kersverse nichtje. Ik helemaal blij, want ja, toch soort van eigen bloed hè. Ik was nog net op tijd om haar gedag te kussen. WORDT ZE DE HELE AVOND NIET WAKKER. NUL NIKS. Dus ik heb vier uur lang series gekeken en niks geen luier verschoond. Ik was zo zwaar teleurgesteld. Ben nog drie keer wezen keken of ze ‘het wel deed’ – als in: ademen. Dat was het geval. Maar niks geen kik.’

Hoe moet het wél?

Birgit van der Heide runt haar eigen oppasbedrijf: Babs Oppasservice. Iedere ouder die hierbij is aangesloten heeft één directe contactpersoon en kan binnen 24 uur een (vaste) oppas regelen. Om haar bedrijf naar een hoger niveau te tillen gaf Birgit zich vorig jaar op voor de VIVA Visionista’s-verkiezing, waar ze er vandoor ging met de hoofdprijs.

‘Blunders tijdens het oppassen voorkom je door goed te weten wie er bij je komt oppassen. Iemand met passie voor kinderen (en niet voor WhatsApp), die het tof vindt om leuke dingen te ondernemen, en in de gaten houdt dat alles goed gaat. Zo iemand vind je door een lange zoektocht en vele gesprekken te voeren, óf je belt Babs Oppasservice. Wij zijn expert in het vinden van jouw lieve, ervaren en betrouwbare oppas. Doordat we oppasteams hebben in verschillende regio’s en we erg zijn van persoonlijke aandacht, weten we precies wie bij jouw familie past.’

 

Jessica heeft een zwak voor (salsa)dansen, gekke taalfeitjes en de Spaanse cultuur. Voor VIVA schrijft ze over human interest, entertainment, reizen, liefde, seks, eten en al het andere wat haar bezighoudt.