Verschillende soorten ‘how-to-be-a-mom-betweters’ en hoe je er het best mee omgaat

Daar sta je dan, als nieuwbakken moeder met je kakelverse baby in je armen. Een gebruiksaanwijzing zit er niet bij, dus je kunt best onzeker zijn. Bloedirritant dat iedereen om je heen wél precies lijkt te weten wat jij moet doen. VIVA Mama’s Suus Ruis weet hoe je de ergste bemoeiallen de mond snoert.

1. De kraamhulp

Toen ik was bevallen, heb ik drie kraamhulpen gezien. Dat lag niet aan mij of m’n onhandelbare karakter; blijkbaar was er niemand beschikbaar die acht aaneengesloten dagen kon komen. De eerste kraamverzorgster was een schat, de tweede raakte haar oorbel kwijt in de wieg van mijn pasgeboren kind, en van de derde– die het langste bleef – werd ik tergend onzeker. Want van haar moest ik me opmaken en aankleden, terwijl ik gewoon in bed wilde liggen met mijn baby. En ze bitste de hele tijd dat ik verkeerd zat als ik mijn kind voedde. Ik moest het doen zoals zij het zei, ook al vond ik mijn eigen manier veel fijner. Bijna net zo fijn als liggend voeden, maar liggend voeden was de duivel, want dan wilde mijn kind nooit meer anders en zou hij als puber nog steeds liggend eten. En hij kon geloof ik ook nog stikken.

Hoe los je het op?

Na een paar fikse huilbuien en de overtuiging dat ik het nooit onder de knie zou krijgen, heb ik de kraamhulp er een dag eerder uitgegooid. Doei, ik doe het wel alleen, op míjn manier. Kraamverzorgsters weten echt veel, en je kunt ongelooflijk veel van ze leren. Maar soms tref je een bitch die er geen zin in heeft of er nog wel een LOI-cursusje communiceren tegenaan had mogen gooien. Ook al ben jij in dit geval de onwetende en de ‘patiënt’; het zijn jouw huis, jouw baby en jouw lichaam. Pik de nuttige informatie die ze geeft eruit en geef voor de rest heel duidelijk aan wat je wel en niet wilt.

2. Het consultatiebureau

Mijn dreumes was dol op zijn pyjamapapje. Dat is zo’n lekkere dikke pap voor ’s avonds en op de 6800 calorieën die erin zitten, slaapt je kind zo goed. Vrij logisch dat mijn dreumes er twee maanden later uitzag als een sumoworstelaar die te heet gewassen was. Het hielp niet mee dat hij zo lui was als de neten en het liefste op zijn kont zat of gedragen werd. Toch wist ik dat dat puppyvet er wel weer af zou gaan als hij eindelijk ging lopen (en natuurlijk was ik gestopt met die mierzoete papjes toen ik de curve omhoog zag schieten). Het consultatiebureau schreeuwde echter moord en brand en stuurde nog net niet de kinderbescherming op me af. Maar dat ik van alles fout deed en dat ons hel en verdoemenis en een rolletje in de TLC-serie My 600-lb life wachtte, was duidelijk. Elke keer vond ik het moeilijker om er naartoe te gaan, omdat ze steeds vervelender en dwingender deden over het spek van mijn jongetje.

Hoe los je het op?

De vader van mijn kind is iemand die werkelijk niets oninteressanter vindt dan andermans mening over hem of zijn (ouderschaps)skills. Hij haalde dus altijd zijn schouders op als ik jankend terugkwam van het consultatiebureau. Toen hij een keer zag dat ik me met lood in mijn schoenen aan het klaarmaken was voor een check-up, pakte hij ons kind op en zei: ‘Weet je wat? Ik ga wel.’ Mannen zijn vaak veel minder gevoelig voor kritiek, dus misschien kun jij ook jouw vent laten gaan als je ertegen opziet. Probeer terechtwijzingen in elk geval zo veel mogelijk naast je neer te leggen en onthoud dat het consultatiebureau nu eenmaal niet anders kan dan generaliseren. Ze hebben curves en schema’s en spreadsheets, en passen die op iedereen toe. Ook al voel jij dat het bij jouw kind anders zit.

3. Je moeder

Mijn eigen moeder was eigenlijk alleen maar hulpvaardig toen ik net bevallen was. En aangezien ik ondanks de 45 boeken die ik ter voorbereiding had gelezen, geen flauw idee had waar ik mee bezig was en dodelijk onzeker was, verwelkomde ik haar tips van harte. Ze zeurde slechts over één ding, en dat irriteerde me meteen mateloos. Ik legde mijn baby vanaf het eerste moment in de box als hij overdag moest slapen. Ik vond het gezellig als hij in de buurt was. Mijn moeder was daar fel op tegen: de woonkamer was te luid en onrustig voor hem. Hij moest gewoon meteen leren om in zijn wiegje te slapen, anders zou dat nooit meer lukken. (Overbodig te melden dat hij na een maand of twee ook overdag gewoon prima sliep in zijn wieg en dat hij dat dus gewoon leerde.)

Hoe los je het op?

Moeders en dochters… Hoe lief ze elkaar ook vinden, het kan een lastige relatie zijn. Want van je moeder kun je kritiek toch een stukje minder hebben, lijkt het. Als zij commentaar heeft op je kwaliteiten als moeder, voel je je meteen een mislukkeling. Onthoud in elk geval dat ze van je houdt en je alleen maar wil helpen. En probeer er je voordeel mee te doen! In lang niet alle boeken lees je namelijk dat het sap uit een kiwi helpt tegen buikkrampjes of een doormidden gesneden ui tegen verkoudheid. Oma’s hebben vaak prima tips waar je veel mee kunt. En als je er klaar mee bent, bedank haar dan gewoon vriendelijk voor haar suggesties, maar zeg dat je het toch graag op je eigen manier wil proberen (vooral dat laatste woord is belangrijk, daarmee geef je aan dat je haar ideeën niet meteen helemáál afschiet).

Het hele artikel lees je in VIVA Mama-02. Dit nummer ligt tot eind april in de winkel. Of bestel het nummer hieronder online. 

»BESTEL VIVA MAMA HIER «

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.