Bevallingsbloopers

Elke zondag zetten we een populair topic – voor en door moeders – van het VIVA forum in de schijnwerpers. Deze week: bevalling blunders.

Een bevalling is op z’n zachtst gezegd niet niks, maar als je er achteraf op terugkijkt, zijn sommige gebeurtenissen misschien toch best komisch. Daar kunnen ze op het VIVA-forum zeker over meepraten. De forummers delen hun grappigste bevallingsbloopers.

  • “Toen mijn vriendin aan het bevallen was, stond de glazenwasser ineens voor het raam. Mijn vriendin schoot in de lach en de glazenwasser wist niet hoe snel hij weg moest komen.”
  • “De avond voor mijn bevalling had ik bruinebonensoep gegeten. Ik heb er dus ’s nachts bij mijn bevalling heel wat meer uitgeperst dan alleen mijn kind. Ik schaamde me rot.”
  • “Ik ben bevallen op de baarkruk, maar in plaats van dat de verloskundige de baby opving, viel hij op de grond.”
  • “Mijn vriendin kwam er in het ziekenhuis achter dat ze de handbaltas van haar vriend mee hadden genomen in plaats van de ziekenhuistas. Ze spelen handbal bij dezelfde vereniging, dus ze hebben dezelfde sporttassen.”
  • “Aangekomen bij het ziekenhuis ging mijn vriend de auto parkeren en ik ging bij de receptie zitten zoals we hadden afgesproken. Kort daarna kwam hij het ziekenhuis binnenrennen. Hij zag mij niet en liep snel naar de afdeling Verloskunde. Ik ben achter hem aan gelopen, maar door de weeën kon ik hem niet inhalen. Toen hij op de afdeling aankwam, vroeg een verpleegster wat hij kwam doen. ‘De baby komt eraan!’ riep hij. ‘Maar waar is uw vriendin dan, meneer?’ vroeg de verpleegster. ‘Oeps, vergeten. Die zit nog in de hal.’”
  • “Van mijn eerste beviel ik thuis. Op gegeven moment kwam de kraamhulp de slaapkamer weer binnen en zei: ‘Ik heb even de ramen dichtgedaan, die stonden nogal ver open…’ Het was 30 graden die dag. De hele buurt heeft meegenoten.”
  • “Bij mijn bevalling in het ziekenhuis waren op het weeën-schermpje ook de weeën van drie andere kamers te volgen. In het begin was mijn vriend vooral onder de indruk van de weeën van anderen, die zwaarder waren en vaker voorkwamen. Tegen het einde, toen mijn weeënstorm begon, werd hij enthousiaster: ‘Ja, schatje, kom op! Je staat bijna bovenaan! Je hebt ze allemaal ingehaald!’ Hij is een beetje competitief ingesteld…”
  • “Mijn man viel bijna flauw toen ik een ruggenprik kreeg. Dus er moest in allerijl nog wat personeel worden opgetrommeld om zich met mijn man bezig te houden.”
  • “Ik had bij mijn derde niet door dat ik aan het bevallen was tot er ineens een weeënstorm kwam. Toen ik mijn vriend had wakker gemaakt om te kijken, zag hij zelfs het hoofdje al. Hij ging snel naar beneden om de verloskundige te bellen en was net op tijd weer boven om onze dochter én de hele plens vruchtwater op te vangen. Ze werd door haar papa verwelkomd met een geschrokken vloek.”
  • “Tijdens de weeën waren mijn vriend en ik een film aan het kijken. Toen de verloskundige kwam checken, constateerde ze zeven centimeter ontsluiting. Ze zei dat wij nu echt moesten gaan, als ik in het ziekenhuis wilde bevallen. ‘Maar de film is nog niet afgelopen,’ reageerde ik verontwaardigd.”
  • “Mijn bevalling was een soort jolig theekransje, tot ik het op gegeven moment beu was. Mijn vriend zat de hele tijd aan het puntje van mijn kussen te pulken, waarop ik snauwde: ‘Houd nou toch eens op dat getik in mijn oor de hele tijd!’ Dat werd gevolgd door de verloskundige en de kraamhulp in koor: ‘Oh, nu duurt het niet lang meer.’”
  • “Bij mijn eerste ben ik met uitgestreken smoel mijn tas weer gaan inpakken op de verloskamer. Ik was het na 45 uur echt spuugzat en ik wilde gewoon niet meer. Net alsof ik een keuze had. Ik had echt het idee: Dit gaat hem niet meer worden. Ik doe het niet meer. Ik ben de eerste waarbij de kleine dan maar gewoon blijft zitten. Mijn man moest er een verpleegster bijhalen, want ik was vastberaden. Vijf uur later was mijn zoon er.”
  • “Ondanks de vacuümverlossing was mijn dochter kerngezond. Ik was ook ineens weer zo fris als een hoentje, dus na twee uur mochten we alweer op huis aan. Vervolgens zegt mijn man met een stalen gezicht: ‘Mooi. Als we een beetje doorlopen, kunnen we de bus van half twee net halen.’ Ik viel bijna uit mijn rolstoel van het lachen en niet in de laatste plaats om de verbijsterde gezichten van het ziekenhuispersoneel.”
  • “De geboorte van mijn dochter duurde bij elkaar 28 uur. Toen de bevalling zelf ook nog problematiek was, moest mijn echtgenoot mee duwen op mijn buik. Hij deelde heel droog mee aan de gynaecoloog dat hij niet verwacht had dat het zo zou lopen. Toen de gynaecoloog vroeg wat hij dan had verwacht, antwoordde hij: ‘Een beetje zoals een kast bij kopen bij Ikea. Je loopt naar binnen en vijf minuten later sta je weer buiten.’”
  • “Toen de arts vlak na de bevalling mijn dochter op mijn buik legde, floepte ik eruit: ‘Kom maar bij het vrouwtje.’ Ik moest nog even wennen aan mijn nieuwe rol als moeder, in plaats van als poezenmoeder.”
  • “Na twee uur persen zonder fatsoenlijke weeën, geloofde ik er niet meer in. Maar de arts-assistent zei: ‘Voor de lunch is je kindje geboren’, waarop ik antwoordde: ‘Hoe laat lunchen jullie hier? Om een uur of drie zeker?’”
  • “Tijdens het bevallen schijn ik tegen mijn man gezegd te hebben: ‘Als je er nog één wil, dan haal je die maar uit China!’”
  • “Aangekomen in het ziekenhuis, ging mijn man op zoek naar een rolstoel. Hij vond er eentje die losstond. Dat kwam mooi uit, want daar hoefde geen muntje in. Helaas bleek er een reden voor te zijn. Gedurende ons ritje naar de kraamsuites verloren we allerlei onderdelen. Dus uiteindelijk kwam ik boven aan met allemaal losse onderdelen op mijn schoot. De verpleegsters kwamen niet meer bij.”

Heb jij zelf nog een leuke aanvulling? Laat het hieronder weten!

Lees ook de andere VIVA Mama Forumdagen:
Hilarische kinderuitspraken
Lompe opmerkingen in de kraamtijd
Wat vind jij de meest bizarre kindernamen?
Voor welke gebeurtenis schaam jij je diep als moeder?

Beeld: iStock