Blog Anne: Lieve Lexie

anne van de water

Lieve Lexie,

Je bent het allermooiste van de hele wereld. Toen papa en ik hoorden dat je eindelijk in mijn buik zat wisten we het al meteen. Jij was Lexie.

In mijn buik was je al een eigenwijze struikrover. Omdat je niet meer wilde groeien moest je eruit. En daar was je dan, een heel klein maar lief en schattig meisje. Papa was meteen verliefd op jou en liet je niet alleen. Nu word je steeds groter, je kan steeds meer zelf en je kletst de oren van mijn kop. Je laat je niet vertellen wat je op je boterham wil, je bepaalt zelf welke kleren je aan wil trekken en je windt je vader om je vingers. Als ik naar je kijk zie ik de vriendelijke blik van je vader, maar als ik je hoor, dan hoor ik de dwingende toon van mezelf. Je hebt van ons allebei de goede genen gekregen, maar van mij ook een slechte. Daardoor ben je ziek, daardoor ben je anders dan andere kindjes.

Terwijl je met je blokken een toren aan het bouwen bent en trots roept dat ik moet kijken zie ik hoe enorm gedreven je bent. Wat je in je kop hebt, heb je niet in je kont. Je komt er wel lieverd, papa en ik zijn in de buurt. We gunnen je een onbezorgd leven, maar we weten ook dat dat niet bestaat. Het leven is niet onbezorgd, maar het leven is wel mooi. Je mag soms verdrietig zijn en boos, maar laten we samen bang zijn want samen is het minder eng dan alleen. Laten we genieten en leuke dingen doen en laten we proberen zo normaal mogelijk te zijn. Alhoewel ik me afvraag of dat lukt met de genen van je vader.

Ik geniet enorm van het kleine mensje dat je bent, want het duurt vast niet lang meer voordat je me af en toe gaat haten. Dat doe je nu waarschijnlijk ook al als je je zin niet krijgt, maar nu snap je dat nog niet gelukkig. Je hebt je blokkentoren inmiddels ingeruild voor je dokterskoffer en je bent je pop grondig aan het onderzoeken. Als je klaar bent met je pop ben ik aan de beurt, ik krijg een spuit in mijn mond en een thermometer in mijn oor. Terwijl je bezig bent zeg je: ‘niet huilen mama, bijna klaar’.

En dan rolt er een traan over mijn wang. Een traan van geluk want jij hebt mijn leven zoveel mooier gemaakt. Jij haalt het beste in mij naar boven, je geeft me zoveel kracht, meer dan je ooit zult weten.

Lieve Lex, vergeet nooit dat jij de allermooiste van de hele wereld bent! Blijf alsjeblieft jezelf, je bent precies goed zoals je bent. Laat je niet tegenhouden door een stom gegeven maar ontdek de wereld, dat verdien je!


Anne van de Water (29) is samen met Hans (28). Samen hebben ze dochter Lexie (2), die lijdt aan een ongeneeslijke nierziekte. Ze werkt als stageconsulent en blogt voor VIVA Mama.

Lees ook:

Blog Anne: De beugel zit te los
Blog Anne: Wachten op de uitslag
Blog Anne: Ik begin zelfs een beetje te lachen
Blog Anne: Nu zijn we een jaar verder
Blog Anne: Is het een monster?

Wil je niets meer missen van VIVA Mama? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale aanbieding: 4 nummers voor maar €9,95 of 8 nummers voor €19,95.