Blog Esma: Foute fee met babywens

Esma schreef een jaar lang over haar kinderwens voor Viva. Doel: in 365 dagen beslissen hoe ze als single vrouw toch mamma ging worden. Inmiddels is het jaar om, is Esma niet meer single maar… ook nog niet zwanger.

De nieuwste Disneyfilm Maleficent is een hypermoderne vertolking van het sprookje Doornroosje. Alles is anders in Maleficent. Zo is niet de schone slaapster, maar de foute fee Maleficent – gespeeld door een graatmagere Angelina Jolie – de hoofdpersoon. Die fee blijkt eigenlijk helemaal niet zo’n takkewijf. Ze is vooral boos en verdrietig omdat haar hart is gebroken door een machtswellusteling die haar vleugels heeft afgeknipt waardoor ze niet meer kan vliegen.

Ware liefde bestaat niet
Die lul de behanger is nu de koning van het land, en als hij een schattig kindje krijgt zint Maleficent op wraak. Ze gaat op babybezoek en vervloekt het baby’tje Doornroosje: zij zal zich op haar zestiende verjaardag prikken aan een spinnewiel en in een eeuwige slaap vallen. Doornroosje kan alleen wakker worden als ze wordt gekust door iemand die echt van haar houdt. Maar, lacht de verbitterde Malificent in haar vuistje, ware liefde bestaat helemaal niet. En zo is Doornroosje voor eeuwig vervloekt.

Het is natuurlijk heel laf om je woede af te reageren op een baby,  maar toch snap ik Malificent wel. Sterker nog, ik vond de film griezelig herkenbaar. Als ik niet uitkijk word ik ook zo.

Tikkende klok
Het is een maand verder, ik ben inmiddels 36, en ik heb met mijn vriend afgesproken om het even niet over baby’s te hebben. Want we zitten in een pijnlijke patstelling: ik wil nu een baby, hij pas over een tijd. Hij zegt dat ik nog alle tijd heb, ik versta hem nauwelijks omdat mijn biologische klok zo hard tikt. Steeds eindigen onze gesprekken in ruzies, dus we laten ‘het’ nu even bezinken en even te genieten van elkaar.

Maar het staakt-het-vuren is broos. ‘Zo dadelijk komt een goede vriendin haar baby laten zien, leuk he?’ zegt mijn vriend op zondagochtend doodleuk. Ik gil dat ik geen zin heb in andermans baby’s en smijt met een deur. Aan de andere kant van die deur schaam ik me even later dood voor mezelf. Alsof die vriendin of haar baby er iets aan kunnen doen dat ik supergefrustreerd ben.

Houd je babyherinneringen voor je
Als mijn vriend en ik een paar dagen later door zijn oude buurt fietsen, zegt hij: ‘Kijk hier woonde ik met mijn ex. En oh, daar was het consultatiebureau waar we altijd heen gingen met de kleine.’ En weer ontplof ik. ‘Wat heb ik nou aan dit soort informatie?’, bijt ik hem toe vanaf het fietspad. ‘Houd je leuke babyherinneringen alsjeblieft voor je.’ Het slaat nergens op, ik weet dat ik belachelijk reageer. Maar ik kan mezelf niet bedwingen.

‘Wat is er nou toch’, fluistert hij mij toe, als we even later in bed liggen. ‘Waarom word je steeds zo boos? We zouden het onderwerp toch even laten rusten?’ Ik veer overeind. ‘Ja, dat is makkelijk voor jou. Jij hebt zeeën van tijd om het te laten rusten. Als het aan jou ligt, duw jij de babywagen straks met je rollator voort. Ik bedoel, je bent nu al best wel oud, hoe lang denk jij nog te kunnen wachten?’ Mijn vriend kijkt me gekwetst aan. ‘Nou als het zo moet, dan praat ik liever niet meer met jou.’ Hij draait zich demonstratief om.

Verbitterde fee
Die nacht kan ik niet slapen. Ik luister naar het zachte gesnurk van mijn vriend, en bedenk me dat ik het niet kan. Ik kan dit onderwerp niet ‘even laten’. Want als ik dat doe, dan word ik een verbitterde boze fee, die uiteindelijk alleen nog maar zint op wraak. Overigens loopt Maleficent goed af: de boze fee kan haar woede niet eeuwig vasthouden en redt Doornroosje uiteindelijk. Ik en mijn vriend kunnen ook nog lang en gelukkig leven. Maar dan moét ik hem overhalen. Ik kijk op de klok: 2:00 uur. Nog 5 uur en dan begint de strijd van voor af aan.

Geschreven door Esma Linnemann

Beeld: wavebreakmediamicro / 123RF Stockfoto