Blog Marjolijn: Kinderbedden, vaccinaties en tattoos

single moederschap

‘Als single mama beleef ik best wel veel in twee weken’, bedenk ik me als ik de kop van deze blog opschrijf. Vorige keer liet ik je achter bij mijn sukkelige IKEA-shopverhaal. Ik liet alles achter bij de kassa en kwam daar pas tien minuten later achter. Ik was aan het kijken naar ‘grote jongensbedden’ voor Mick, want kleine jongetjes worden – veel te snel – groot. Na IKEA heb ik ook online en bij kinderwinkels inspiratie opgedaan en dit resulteerde in een favoriete top drie. Ik wil graag horen voor welk bedje jullie vinden dat ik moet gaan voor de kleine, ik bedoel grote man…

Nummer 1:

De rage van dit moment: een bedhuisje. Je kunt Instagram niet doorscrollen of je ziet de hipste kinderkamers voorbij komen met een variant van een huisjesbed. Mijn favoriet is bedhuisje ‘Fuego’ van Manowoods. Manowoods is een online winkel met allerlei leuke dingen op het gebied van de kinderkamer en dus ook handgemaakte bedden. En dat handgemaakte element is wat me misschien nog wel het meeste trekt bij dit bedje. Ik vind dat toch altijd heel bijzonder en ik vind het leuk om juist bij een kleine zelfstandige rond te neuzen in plaats van bij het toch soms afgezaagde IKEA. Mind you, daar heb ik toch ook een favoriet. Maar check dat schoorsteentje, hoe cool is dat!? Wat vinden jullie van deze handgemaakte huisjesbedden? Doen of niet?

Nummer 2:

Het mooie, afgeronde en simpele design van het ‘Busunge’ bedje van IKEA spreekt me ook al aan sinds voordat ik moeder werd. Ik vind het zo’n lief bedje en het groeit met je kindje mee. Maar toch twijfel ik om een tussenmaat of meegroeibed te kiezen. Waarom niet gewoon hup de overgang naar een eenpersoonsbed? Mick lijkt vast een klein jongetje in zo’n bed, maar anders moet je over twee jaar weer een nieuw bed aanschaffen. De prijs is goed te doen, maar misschien voor Mick niet een heel spannend modelletje?

Nummer 3:

Ik heb al een leuk kinderzitje van dit merk in huis en ze hebben ook heel leuke bedjes. Ze hebben on- en offline een winkel dus vanuit het hele land kun je terecht bij Petite Amélie. Ik vind in het bijzonder dit bedje een leuke optie voor Mick: peuterbed ‘Vivien’. Het stelt me als moeder gerust dat er een uitvalbeveiliging op het bedje zit, maar is dus ook weer een tussenmaat. Ik vind de kwaliteit erg mooi van dit label, maar heel creatief is ook dit bedje niet. Prijs is wel weer reuze aantrekkelijk dus ik heb best een beslissing voor me. Ben benieuwd naar jullie mening en misschien wel ervaringen met een van deze drie bedden.

Van slag door de medicijncocktail

Van de kinderbedjes ging ik afgelopen week naar de vaccinaties. Baby M kon zich voor de eerste keer melden bij het consultatiebureau voor haar prikjes. De hele cocktail heeft haar flink van slag gemaakt. Het kleine meisje was zeker drie dagen ontroostbaar. Zo zielig, en ik kon eigenlijk niets doen behalve haar voeden als troost. Dan werd ze stil en kon ze even slapen. Bij Mick kan ik me niet herinneren dat hij zo’n last had en je gaat als moeder denken: ‘Wat doe ik mijn kind aan?’ Maarja, in the end is het wel voor haar eigen bestwil en ik ben eigenlijk heel erg tegen niet-vaccineren. Daardoor zijn er nog zoveel rare besmettingen op de dagverblijven, denk ik. Ik weet dat er een fanatieke club ouders tegen vaccineren is. Dat kan. Ik ben voor, maar vind het wel zielig om te zien wat het voor korte tijd doet met de maag en darmpjes van mijn lieffie. Inmiddels is ze weer de oude en kan ze weer lekker tukken en lief lachen. Ik blijf me verwonderen dat op het moment dat je moeder wordt, je je continu zorgen maakt over je kind. Je ziet werkelijk overal gevaar in!

Een langgekoesterde wens: de kinderen vereeuwigd op mijn arm

Ja en dan de tattoos. In 2001 ging ik met mijn zus naar Nieuw-Zeeland. Na die reis was het zeker: we wilden een tattoo. Een ‘Moko’. Zo gezegd zo gedaan, een jaar later hadden we er een van de master himself: Gordon Toi Hatfield. Daarmee is voor mij ook een lichte verslaving geboren. Als je er eenmaal een hebt, wil je er meer. En dus heb ik er sindsdien nog een paar bij gekregen. Bij Mick wilde ik al een hele minimalistische tattoo van zijn naam in handschrift om mijn pols. Een heel delicaat lijntje moest het worden. Het was er nog niet van gekomen en maar goed ook. Baby M moest er natuurlijk ook bij. Dus vorig weekend bedacht ik me dat het tijd was. De Argentijnse Alberto heeft me voorzien van mijn ‘allesjes’ op mijn arm. Een langgekoesterde wens ging in vervulling en ik ben er reuze blij mee!

Best een enerverend weekje toch? Binnenkort laat ik je weten welk bed het is geworden. Ik denk nog even rustig na. O, en laat even weten welke jij zou kiezen en waarom!


Marjolijn (37) is moeder van een zoon en een dochter. In 2015 besloot ze haar leven drastisch om te gooien niet langer te wachten op de prins op het witte paard en koos ze voor het single moederschap. Voor VIVA Mama blogt ze over haar avonturen als single moeder en de uitdagingen die zich aandienen. In het dagelijks leven is ze fulltime communicatieadviseur en blogt ze voor haar eigen website The Single Mama voor (aanstaande) mama’s zonder of mét man. 

Lees ook:

Blog Marjolijn: ‘Ik krijg vaak de vraag of dit kindje van dezelfde donor is’
Blog Marjolijn: ‘Ik haalde me in mijn hoofd dat het helemaal mis was in mijn buik’
Blog Marjolijn: ‘Ik wil me weer even helemaal vrouw voelen’
Blog Marjolijn: ‘Langzamerhand voel ik echt aan mijn lichaam dat ik zwanger ben’
Blog Marjolijn: ‘Ik merk dat ik te veel wil en te veel vraag van mijn lichaam’
Blog Marjolijn: ‘Bij een tweede kindje is niet alles meer onbekend, maar toch staat je leven weer op z’n kop’
Blog Marjolijn: ‘Hij heeft een uur gekrijst om een koekje’
Blog Marjolijn: ‘Het aftellen is begonnen!’
Blog Marjolijn: ‘Geboortekaartje… Check!’
Blog Marjolijn: ‘Gehuld in zijn beste outfit besloot hij voor vertrek om zich letterlijk tot aan zijn enkels onder te poepen’
Blog Marjolijn: ‘Ik doe te veel en daar heb ik een dag later spijt van’
Blog Marjolijn: ‘Eindelijk deel ik het resultaat van de babykamer voor mijn kleine meisje’
Blog Marjolijn: ‘De golf van geluk die door je heengaat als je (weer) moeder wordt is onbeschrijflijk’
Blog Marjolijn: ‘Hoe moe ik ook ben en hoe zuur ik ook naar babyspuug ruik, ik ben voor het eerst volwaardig gelukkig’