Blog Marjolijn: ‘Ik krijg vaak de vraag of dit kindje van dezelfde donor is’

Ik had al een tijdje de wens dat er ooit nog een broertje of zusje zou komen voor Mick. Ik gun het hem zo en ik wil het zelf ook heel graag. Mocht je me volgen op Instagram of via mijn eigen blog dan weet je inmiddels dat ik in blijde verwachting ben van mijn tweede kindje! Ik ben dolgelukkig,

Dagelijks vertel ik aan Mick: ‘Mama heeft een baby in haar buik!’ Ik betwijfel of hij er iets van begrijpt, maar ik vind wel dat ik op zijn minst moet proberen hem er zo vroeg mogelijk bij te betrekken. Opnieuw zwanger zijn brengt natuurlijk ook weer bepaalde ‘zorgen’ met zich mee.

Dat wordt druk voor je is een opmerking die ik veel hoor wanneer ik het met mensen over mijn tweede zwangerschap heb. En dat klopt. Het zal zeker de eerste periode pittig worden. Dat weet ik ook wel. Ik wil alleen Mick het hebben van een broertje of zusje niet onthouden omdat het voor mij misschien even druk wordt. Ik wilde zelf altijd graag twee kinderen als dat me gegund zou zijn. Ik heb een paar jaar geleden tegen mezelf gezegd dat ik wat betreft kinderen niet meer afhankelijk ga stellen van welke factoren van buitenaf dan ook. Dus niet wachten op een man en niet bang zijn dat ik het niet zou kunnen. Ik kan het namelijk heel goed alleen!

Wat ik de afgelopen tijd ook vaak te horen heb gekregen is de vraag of dit kindje van dezelfde donor is. Mensen begrijpen niet dat dit best een heel intieme vraag is. Dat het ongeveer net zo persoonlijk is als wanneer ik aan hen zou vragen tijdens welk standje hun kindje verwekt is? Oké, ik ben open over mijn situatie, maar soms vind ik het toch nog heel vervelend om dit soort vragen van bepaalde personen op me afgevuurd te krijgen. Dan denk ik: dat gaat je niets aan! Ik kan het mijn eigen kind nog niet eens uitleggen, waarom moet ik het dan aan jou uitleggen? Maar goed, mensen zullen zich niet altijd beseffen omdat ze gewoon nieuwsgierig zijn. Als je als single moeder kiest voor het moederschap zoals ik heb gedaan moet je je voorbereiden op dit soort vragen.

Een jongen of een meisje?

Voor mijn tweede zwangerschap wilde ik eerst ‘ouderwets’ afwachten tot de bevalling om erachter te komen wat ik zou krijgen. De ultieme verrassing. Toch heb ik me alweer bedacht omdat ik gewoon zo nieuwsgierig ben. Vorige week had ik een geslachtsecho ingepland. Ik was best zenuwachtig. Ik heb zelf vanaf dag één het gevoel dat het een meisje is. Helaas heb ik een kuise, koppige baby in mijn buik die de knietjes stijf bij elkaar hield en ook nog eens de navelstreng tussen de beentjes door had, zodat we niet met heel veel zekerheid achter het geslacht konden komen. Voor tachtig procent durfde de echoscopist wel te zeggen dat het een… meisje wordt! Ik blijf nog een slag om de arm houden tot de twintigwekenecho. Het belangrijkst is dat de baby gezond is.

What to wear?

Ik was even vergeten dat ik tijdens mijn zwangerschap ineens dat moment zou doormaken dat je normale kleding niet meer lekker zit. Sterker nog, ik heb in de eerste weken flink voor twee gegeten vrees ik, dus ik ben al wat gegroeid. Wat moest ik nou aan naar mijn werk zonder dat mensen gingen praten? Gelukkig heb ik het een en ander gescoord van een hip merk voor positiekleding. Een heerlijk simpel zwangerschapscolbertje en een geweldige skinny jeans die precies lijkt op een normale jeans. Wat is het genieten om weer zo’n brede band om je buik te dragen. Inmiddels weet iedereen in mijn omgeving van de zwangerschap en kan ik ongegeneerd met mijn buik vooruit lopen, maar dan wel in een leuke outfit! Je draagt deze kleding behoorlijk intensief, dus dat het comfortabel zit is een vereiste.

Ondertussen ben ik alweer voorzichtig vooruit aan het kijken en aan het bedenken wat ik nodig heb en wat ik kan hergebruiken. Ik vind Mick nog te klein om al te verhuizen naar de tweede verdieping, maar ik weet ook niet of het een succes is om de kids op één kamer te leggen. Mick slaapt licht en je weet natuurlijk nu nog niet hoe het kindje acclimatiseert. De kamer moet in ieder geval een flinke metamorfose krijgen, een frisse Scandinavische look is wat ik graag wil. Daar ga ik de komende weken mee aan de slag.

Een nieuw ledikantje is een must en ik vind mijn eigen commode ook niet heel handig, dus wellicht dat ik die ook nog ga zoeken. Een kinderwagen heb ik, maar ik weet niet of Mick in december al op de loopfiets ernaast kan. Welke kinderwagen biedt uitkomst voor dit probleem? Dit soort kleine dingetjes is waar ik me nu in mijn vrije tijd mee bezig houdt en alle tips zijn welkom


Marjolijn (36) is moeder van Mick. In 2015 besloot ze haar leven drastisch om te gooien niet langer te wachten op de prins op het witte paard en koos ze voor het single moederschap. Voor VIVA Mama blogt ze over haar avonturen als single moeder en de uitdagingen die zich aandienen. In het dagelijks leven is ze fulltime communicatieadviseur en blogt ze voor haar eigen website The Single Mama voor (aanstaande) mama’s zonder of mét man. 

Lees ook:

Blog Marjolijn: ‘Ik vertelde niemand over mijn plannen totdat ik exact wist hoe ik mijn kinderwens kon realiseren’