Blog Sophie: ‘We stimuleren eerlijkheid bij de kinderen, maar moeten nog werken aan hun tact’

We hebben alweer bijna een jarige. Of nou ja, het duurt nog twee maanden, maar de geluksvogel mag haar verjaardag tegelijk met die van mij vieren. Dus is het weer tijd voor een lijstje.

Wat moet het jaren terug gemakkelijk zijn geweest: Maartje wil graag een tol, een kleurboek en een pop. Toen ik jong was, begon het voor het bezoek al iets lastiger te worden, maar het was nog best te doen. Ik wilde graag een Barbie en een My Little Pony of een boek. Easy dus.

Maar nu…  Nu probeer ik mijn 91-jarige oma uit te leggen dat de Brokkenpiloot graag met Num Noms speelt. Of met de Shopkins. En als dat niet lukt, dat de hatchimals ook goed zijn. Vaak zeg ik dan maar: een vriendenboekje is altijd leuk (om me vervolgens te realiseren dat die dan wel van de Trolls moet zijn of van Princess Mimi).

Niet alleen mijn oma heeft er moeite mee. Ook mijn moeder krabt zich soms achter de oren. Doe maar een knuffel met die glitterogen, probeer ik, om het wat makkelijker te maken. En als dat niet lukt, vindt ze ook alles leuk van Frozen, Paw Patrol en de Pinypons. De watte? Eh…

Mijn moeder heeft het opgegeven. Ze koopt gewoon iets wat zij leuk vindt. Ik merk ook dat ze dat hele commerciële tekenfilmgedoe ook niet zo leuk vindt. Frozen is nog tot daaraan toe, maar nu de Brokkenpiloot ook heel erg fan is van Vaiana, gaat het gewoon te ver. Kíjk die film dan een keer, zeg ik wanhopig, waarop mijn ouders met hun ogen draaien en nog een wijntje nemen.

Je hebt moeders die hun kinderen alleen Zappelin voorschotelen. Wel zo overzichtelijk. Maar bij ons zijn ze ook weer helemaal weg van Shimmer and Shine. Gelukkig is dat ook doorgedrongen tot H&M, zodat mijn moeder eventueel heel gemakkelijk een jurkje met de twee geestjes kan kopen.

Kleren vinden ze niet leuk hoor, zegt ze dan gepikeerd, weet je nog dat ik laatst met kleren kwam en ze er niks aan vonden, omdat ze liever speelgoed hadden gehad? Eh… Ja, dat weet ik nog. Daar geneer ik me ook een beetje voor. We stimuleren eerlijkheid bij de kinderen, maar moeten nog aan het werk met tact. Dat hebben ze nog niet echt door.

Echter, een shirt met een tekenfilmfiguur is geen kleding, dat is ook een soort speelgoed. En ja, ik ben ook zo’n moeder van wie de kinderen in de meest felgekleurde outfits rondlopen. Ik wil geen mini-me’s, of die keurige kleertjes van de Zara. Nee, ik wil felroze met Elsa erop en felblauwe Vaiana-shirts. Als die er waren geweest, toen ik klein was… Nou dan had ik het wel geweten.

Je zou zeggen: dan geef je die Shopkins en Num Noms toch zelf? Nou, mevrouw wil ook een skelter. Ja, ze weet wel wat ze vraagt. Past ook nog best hier in de tuin, naast de fietsen, de driewielers en de loopmotors. En nee, ik hoef haar natuurlijk niet alles te geven wat ze vraagt.

Maar als middelste valt ze er een beetje tussen. Ze speelt eigenlijk of met het speelgoed van haar grote zus of met de autogarage van haar jongere zus. En die skelter is echt een eigen idee. Gelukkig is er marktplaats.

En voor al het overige: geef maar gewoon een bon. Kan ze zelf Pinyponnetjes, Shimmer en Shines en Num Noms gaan shoppen. Dat lijkt me voor iedereen beter.


Elke week schrijft voormalig docente geschiedenis en journalist Sophie Fleur (34) een blog voor VIVA Mama. Ze is getrouwd en moeder van drie dochters.

Lees ook:

Navelstreng
Zwemmen
Tanika
Voor één dag papa
Omdat het kan
Zindelijk
Fuck de perfecte moeder
Vakantie
Papa
Hoge hakken
Sportdag
Happy pills