Blog Sophie: ‘Ik zou beter moeten weten. Kinderen kijken natuurlijk niet naar de agenda van mama’

Soms is het allemaal best lastig hè, dat moeder zijn. Toch? Nou ja, dat vind ik wel na 50 minuten slaap.

Onze jongste is altijd een sloper geweest. Haar twee oudere zussen waren ook weleens vroeg wakker. Of een keertje ’s nachts. Maar onze Vrolijke Sloper presteerde het om anderhalf jaar lang rond vijf uur klaarwakker te zijn. Gelukkig ging het daarna beter. Ineens. Alsof er een kwartje was gevallen. Onlangs zeiden we het nog tegen elkaar: wat was het TOEN zwaar hè? Zulke dingen moet je nooit hardop zeggen natuurlijk.

Het is nu 2.21 uur en ze is vanaf tien voor 1 wakker. Ze moest plassen. En daarna deed haar teen pijn. En toen wilde ze bij ons in bed. En vervolgens zei ze elke 10 seconden: ik wil naar beneden toe. Dacht het niet. Dat had ik al drie keer eerder gedaan. Zat ik om 3 uur of 4 uur ’s nachts beneden te koekeloeren. Zij klaarwakker, ik slaapdronken. En zij viel dan om 7 uur een uurtje in slaap. Zij wel! Ik kreeg rond dat tijdstip haar twee zussen op mijn dak.

Vannacht ging ik daar dus niet aan beginnen. Ik negeerde het gehuil (onmogelijk). Ik pakte mijn telefoon af, toen ze die stiekem pakte om mee te spelen. Ik dreigde en smeekte. Smeekte nog harder. Werd boos, deed lief. Totdat ze om 2 uur haar zussen wakker had gekrijst. Toen dacht ik: en nu ga je inderdaad naar beneden, want dan kunnen je zussen tenminste nog slapen. Vooral de één die net een beetje aan het opknappen was van de griep.

Het was niet mijn beste beslissing ooit. De middelste raakte in paniek omdat haar mama beneden zou zijn en zij boven. De oudste raakte in paniek omdat ze zag aankomen dat ze alleen boven zou liggen. En nu zitten we beneden. De bank is in beslag genomen door drie warme kinderlijfjes. Er is nog tien centimeter over voor hun mama.

En ik denk: ze is 3,5 jaar. Hoezo slaapt ze niet? Hoezo is ze wakker? En hoezo houdt zij het vervolgens de hele dag vol op dat ene uurtje inhaalslaap van 7 tot 8 uur ’s morgens? Je mag het gerust weten: ik heb nare dingen gedacht vannacht. Ik heb het moederschap vervloekt. Ik maakte me druk over de dag die komen gaat. Een drukke dag. Een dag opleiding. En ik heb 50 minuten geslapen.

Ik zou beter moeten weten. Kinderen kijken niet naar de agenda van mama. Kinderen hebben hun eigen (soms verborgen) agenda. Kinderen worden ziek als je een belangrijke dag hebt op het werk. Kinderen zijn vroeg wakker als je hoopt op een uurtje extra slaap.

En nu klinkt er toch een kinderstemmetje van de bank: mama, gaat het? Ach, de schat. Natuurlijk gaat het. Zo niet, dan toch. We zien wel hoe het gaat. Of we nog in slaap kunnen vallen (en in mijn geval… Waar ik in slaap kan vallen).

Ah, de jongste vraagt om een boterham. Dat is er dus: ze heeft honger. Ze wil er eentje met zwarte hagelslag. En vervolgens vrolijk: ja, dat is precies wat ik wil hebben.

Ik denk dat ik nog maar een kop koffie pak. En zo een matras van boven. En dan doen we gewoon alsof de dinsdag niet bestaat. Op woensdag zijn we er weer.


Elke week schrijft voormalig docente geschiedenis en journalist Sophie Fleur (34) een blog voor VIVA Mama. Ze is getrouwd en moeder van drie dochters.

Lees ook:

Schoentje zetten
Speentjesfee
Zindelijk
Fuck de perfecte moeder
Vakantie
Papa
Hoge hakken
Sportdag
Kinderverjaardag
Happy pills
Vrouwenvoetbal
Eerste schooldag
Spikkeltjesworst