Blog Sophie: ‘Laat de boterham met hagelslag met rust. De melk. De chocopasta. En de spikkeltjesworst.’

Moe zijn. Stress hebben. En nog altijd een berg was, vier manden strijk en eten dat gekookt moet worden. En dan overspoeld worden met nieuws. Laat me gewoon even met rust.

Laat me met rust, denk ik, als ik lees over hoe ouders hun verantwoordelijkheid niet meer nemen, want ze droppen hun kind maar af op school, om zo snel mogelijk te kunnen gaan werken. Of als kinderen in een restaurant vervelend zijn. Of als mensen liever kiezen voor een vlucht zonder kinderen.

Laat me met rust, gewoon even met rust, denk ik, als ik lees over hoeveel geld er wordt uitgegeven met Sinterklaas of kerst. En over hoe slecht het is als kinderen veel speelgoed hebben.

Laat me nou verdomme eens met rust, denk ik, als ik zie hoe mensen reageren op bepaalde Facebookposts over Zwarte Piet. En dat je dan erna leest dat in het overgrote deel van Nederland de Pieten gewoon zwart blijven. Laat me niet altijd politiek correct zijn. Laat me gewoon even. Ik ben te moe om na te denken over dit soort zaken.

Laat me gewoon met rust, denk ik, als ik lees over #metoo en dan vooral over alle informatie die over bepaalde personen naar buiten komt. Het is te verschrikkelijk voor woorden wat er allemaal gebeurt, maar laat #metoo geen hype worden. Een hype vermoeit mensen op den duur. En het erge is: mensen smullen ervan. Van de details, van de met naam en toenaam genoemde regisseurs, politici enzovoort. Op zo’n moment denk ik #fuckoff. Doe dit achter gesloten deuren.

Lamemetrust, brabbel ik, als manlief klaagt over de status van de keuken, als ik moet rennen om ’s avonds op tijd op mijn werk te komen. Laaaaaaaaaamemetrust, kreun ik, als ik ’s nachts weer een kindervoet in mijn oksel voel.

Maar laat me vooral met rust over het opvoeden en voeden van mijn kinderen. Laat me met rust, gil ik, als ik een voedingsdeskundige commentaar zie geven op een ontbijt van twee volkoren boterham met pasta of hagelslag. Of dat een krentenbol niet in de schijf van vijf zit. Of als er op scholen alleen nog maar water gedronken mag worden. Of als het enige goede ontbijt bestaat uit zelfgemaakt brood met pompoen, gedroogde dadels en noten.

Laat de boterham met hagelslag met rust. Laat de beker ranja met rust. Laat de cornflakes met rust. De melk. De chocoladepasta. De spikkeltjesworst. De roomboter. Het koekje en het snoepje. De feestelijke traktatie.

Ik wil geen maatschappij waarin mijn kinderen de hele tijd met hun neus op de suikers worden gedrukt. Waarin meisjes van acht zich druk maken over jam op hun bruine boterham. Waar ieder kind maar over een kam wordt geschoren.

Ik wil rust. Geen commentaar meer. Niet van mezelf en niet van anderen. Geen Facebookposts meer lezen, die me over de zeik halen. Geen nieuws meer kijken dat alleen in de grachtengordel recht van bestaan heeft. Geen opmerkingen van voedingsdeskundigen lezen over zelfgemaakt brood en dadels.

#fuckoff, denk ik dan. Gewoon #fuckoff. Ik geef mijn kinderen hagelslag. Ze krijgen een snoepje. En dat zelfgemaakte brood? Dat doe ik wel een keer als ik met rust gelaten word. Over een jaar of achttien ofzo.


Elke week schrijft voormalig docente geschiedenis en journalist Sophie Fleur (34) een blog voor VIVA Mama. Ze is getrouwd en moeder van drie dochters.

Lees ook:

Navelstreng
Zwemmen
Speentjesfee
Zindelijk
Fuck de perfecte moeder
Vakantie
Papa
Hoge hakken
Sportdag
Kinderverjaardag
Happy pills
Vrouwenvoetbal
Eerste schooldag