Blog Sophie: Studiedag

‘Mama, wil je een kleurplaat voor me printen?’, hoor ik achter me. Ik verbijt mijn frustratie en ga gehoorzaam op zoek naar een kleurplaat van Rapunzel, nee Belle, nee toch Rapunzel, nee van Belle én Rapunzel. Mijn concentratievermogen is al niet denderend sinds de komst van nummer drie en daarom heeft het dan ook niet mijn voorkeur om te moeten werken als de kinderen thuis zijn. Maar ja, dan gooit een studiedag roet in het eten.

Van tevoren had ik het helemaal gepland. Voor de ochtend had ik een oppas, dus zou ik dan mijn artikelen uit kunnen werken. ’s Middags was het dan tijd voor boodschappen en poetsen en opruimen en spelen met het nieuwe speelgoed. Gisteren werd namelijk mijn jongste dochter gedoopt en vierden we meteen de tweede verjaardag van de middelste. Er waren 19 kinderen, dus misschien heb je een idee van hoe mijn huis er momenteel uitziet.

Zieke oppas

Echter, mijn oppas is ziek. Maar ja, met kinderen moet je hoe dan ook altijd flexibel zijn, dus ging ik eerst maar even boodschappen doen en poetsen en opruimen en kon het kroost spelen met het nieuwe speelgoed. Zojuist heb ik de A2 en C3 op bed gelegd. Oudste dochter A1 heeft zo’n spierwit gezicht en zulke donkere kringen dat ik had verwacht (en ontzettend had gehoopt) dat ze wel op de bank in slaap zou vallen.

Natuurlijk deed ze dat niet. Nee, dat doet ze alleen als het avondeten net klaar is, of als ik echt weg moet. Dus maakte ik met haar een afspraak: mama moet even werken, dus jij moet even zelfstandig spelen. Van een vierjarige mag je wel verwachten dat ze zich even bezig kan houden, toch? En ja, dat kan ze normaal ook. Behalve vandaag.

Pizzasoep

Dus heb ik tussen het typen door even op haar pop moeten passen en die de fles moeten geven, want A1 moest heel even weg met de buggy om te werken. Vervolgens fungeerde ik als resp. treinrails en kookplaat en heb ik haar zorgvuldig bereidde pizzasoep moeten proeven. De twee geprinte kleurplaten liggen vergeten op de tafel, want nu is ze met de autootjes aan het spelen. Gelukkig: even rust.

Twee seconden dan. Want nu hoor ik C3 weer huilen. Ik heb twee alinea’s getypt. Mijn bloeddruk stijgt. Er zijn twee keuzes: of ik werk stug door of ik geef het op. Vandaag kies ik voor het laatste. We gaan lekker wandelen met z’n allen en ik werk vanavond wel. Dan de strijk maar laten liggen. Morgen is er weer gewoon school.