Blog Sophie: Tanika

Soms ontmoet je iemand, al is het maar in het voorbijgaan. Iemand met wie je amper drie woorden spreekt. Iemand die je ziet van afstand, maar tegelijkertijd haar kracht voelt van dichtbij. Dat had ik, toen ik Tanika ontmoette.

Het werk van een freelancer is vooral leuk, vind ik zelf. Vooruit: het zijn niet altijd de meest gunstige tijden dat je ergens op moet komen draven en het is vaak hollen of stilstaan, maar je komt nog eens ergens.

Zo mocht ik afgelopen zaterdag verslag doen van een gemaskerd bal. Dat zorgde bij mij van tevoren voor allerlei jeukende bultjes. Want, ondanks mijn beroep, vind ik het doodeng om ergens alleen naar binnen te gaan waar ik niemand ken. En het wordt nog erger als ik verkleed ergens naar binnen moet gaan waar ik niemand ken. Ik ben net Bridget Jones: volkomen overdressed.

Zaterdag was ik voor het eerst nogal underdressed. Bij een gemaskerd bal horen natuurlijk maskers, maar ook prachtige jurken (of op z’n minst een galajurk). Nu had ik geen galajurk – of zoals GL me er subtiel op wees: jammer dat je er niet meer in past. Omdat er ook geen tijd was om er een te kopen dan wel te huren, vond ik uiteindelijk een lange, blauwe zomerjurk. Ik moest het er maar mee doen.

Bij binnenkomst was ik blij dat ik er als verslaggever was – die horen niet op te vallen. Werkelijk de prachtigste creaties kwamen voorbij. Jurken met vleugels bijvoorbeeld, of van die echte Markiezen jurken. Bol, vol draperieën en edelsteentjes en veren. Zelfs de mannen leken recht van het bal van Lodewijk XVI te zijn weggelopen. Heerlijk als iedereen zich aan de dresscode houdt! En dan heb ik het nog niet gehad over de maskers. Wat een prachtig: van kant, tot veren, van goud tot glitter.

Middelpunt van de avond was Tanika de Koning. Een jonge vrouw van 25 jaar, die door een spierziekte aan haar bed gekluisterd is. Al jaren leeft ze haar leven vanuit haar slaapkamer. De tijd brengt ze door met het ontwerpen van prachtige couture, het tekenen van weergaloze kunstwerken en – zoals de laatste maanden – het bedenken van een gemaskerd bal.

Het was een liefdadigheidsbal, georganiseerd door Tanika vanuit haar bed, om ervoor te zorgen dat de Wishambulance blijft rijden. Dat Tanika (en ook andere jongeren met een spierziekte) eens wat meer van de wereld zien dan hun eigen slaapkamer.

Het was een weergaloze avond met dansgroepen, zoals een Bollywooddans. Er was zang (zoals ‘The voice of Holland’-zangeres Sanne Mallant) en er was een modeshow. De creaties van Tanika maakten echt indruk. De ene nog prachtiger dan de andere, van lange jurken tot een super mooie Lady Gaga-jurk.

Er werd ook volop gedanst door het aanwezige publiek. En daar lag Tanika, in haar bed. Niet meer in staat om te dansen, terwijl ze dat als kind volop deed. Ik sprak haar en haar kracht vulde me tot in mijn tenen. Soms ontmoet je gewoon mensen waarvoor je zonder aarzelen het goede wilt doen. En Tanika is zo’n persoon. Ik hoop dat ze sponsors krijgt. Dat mensen een tankbeurt gaan betalen. Want zo’n mooie jonge vrouw, verdient het om de wereld te zien. En wij… Wij horen dankbaar te zijn dat we haar die kans geven.

stichtingtanika.nl


Elke week schrijft voormalig docente geschiedenis en journalist Sophie Fleur (34) een blog voor VIVA Mama. Ze is getrouwd en moeder van drie dochters.

Lees ook:

Spierpijn
Zieke opa
Help!
Voor één dag papa
Praten
Balletjes
Dag Sinterklaasje
Verliefd
Verhuizen
Enig kind
2 januari
Ontaarde moeder
Ploetermoeder
Kinderfeesthel