Blog Sophie: ‘Het zou maar gebeuren dat er ineens drie drollen in het bad drijven’

Nu de jongste drie jaar is, vonden wij het wel tijd voor zindelijkheidstraining. De Vrolijke Sloper zelf had er nog niet echt iets over gezegd, maar toch wilden we het proberen. Wie weet…

Met twee dochters boven haar, wist ik natuurlijk ook wel dat ze er zelf aan toe moest zijn. En met die twee ging het al niet zonder slag of stoot. Vooral ’s nachts zindelijk worden was vrij moeilijk. Zo moeilijk dat ik met de oudste bij een kinderbekkenfysiotherapeut terecht kwam.

Ze was nog maar vijf jaar, maar schaamde zich zo ontzettend voor de luier dat ze mocht gaan trainen (“mama, op school zeggen ze dat ik de enige ben die nog een luier draag.” Serieus: je hart breekt). Het ging fantastisch. Nummer 2, de Brokkenpiloot, is 4,5 jaar en ook ’s nachts nog niet droog. We maken haar wakker, maar vaak is het dan al te laat. Ach, we blijven proberen.

En nummer drie. Ach, die taande er nog niet naar, maar ze had ineens een droge luier ’s morgens. En als we haar dan op het potje zetten, onder het mom: het zou zo maar kunnen, plaste ze keurig. En dat ging elke ochtend wel goed. Twee keer plaste ze in haar broek. Eén keer had ze een diarree-aanval op de bank (wat best een beetje jammer was).

En vervolgens gingen we op vakantie. Gingen we nu echt een potje meenemen dat vliegtuig in? Of zou een strandemmer ook wel gaan? Voor de zekerheid namen we toch maar een pak luiers mee.

Terwijl ze thuis nog veelal plaste op ons commando, zei ze in het vliegtuig ineens: ik moet plassen. En jawel…ook op een wc ging dat dus goed. We waren best een beetje trots.

Ik wilde haar het liefste meteen zonder luier laten lopen, maar GL vond het toch te spannend. Dit was ook de eerste keer natuurlijk dat hij dat zindelijkheidsproces van dichtbij meemaakte. De andere keren was hij gewoon aan het werk geweest.

Dus ook met het zwemmen, ging de zwemluier aan. Het zou maar gebeuren dat er ineens drie drollen in het bad drijven. Nee, dat was een brug te ver.

Stom dat je zo op zekerheid gokt, terwijl je best wat meer vertrouwen in je kind mag hebben. Want wat bleek? Ze plaste niet alleen op de wc, ze ging er ook gewoon op poepen. En ’s nachts bleven de luiers maar droog. De laatste dagen mocht ze dus gewoon zonder zwemluier zwemmen.

En eenmaal thuis ging het ook goed. Zo goed dat ik het aandurfde om die luier ’s nachts uit te laten.  En verhip: het bed bleef droog. De avond erna toch weer een luier aan, omdat ze niet veel had geplast. En wéér was deze droog. Gek is dat hè, dat nu het zo anders gaat dan bij haar zussen, je toch onzeker blijft.

De Vrolijke Sloper is gewoon zindelijk. Eigenlijk was ze er eerder aan toe dan wij dachten. Zelf vindt ze het niet zo bijzonder. De stickerkaart interesseert haar dan ook niets. Zij doet gewoon wat ze moet doen. Was het allemaal maar zo gemakkelijk.


Elke week schrijft voormalig docente geschiedenis en journalist Sophie Fleur (34) een blog voor VIVA Mama. Ze is getrouwd en moeder van drie dochters.

Lees ook:

Navelstreng
Zwemmen
Tanika
Voor één dag papa
Omdat het kan
Verhuizen
Enig kind
Fuck de perfecte moeder
Vakantie
Papa
Hoge hakken
Sportdag