Campagne #IHadAMiscarriage helpt vrouwen te praten over miskraam

praten over miskraam

Een miskraam krijgen kan een afschuwelijke, traumatische ervaring zijn. Erover praten helpt om het te verwerken, maar toch doen weinig vrouwen dit. Tijd om de taboe te doorbreken, vindt psycholoog en moeder Jessica Zucker. ‘Een miskraam is niks om je voor te schamen. Het kan iedereen overkomen.’

Jessica Zucker werkt als psycholoog met als specialisme vrouwen en zwangerschap. Daar merkt ze dat vrouwen zelden of nooit praten over hun miskraam. ‘Verdriet is ondeelbaar. Maar door er over te praten, kan je wel voorkomen dat je jarenlang een trauma met je meeneemt,’ vertelt ze. Om meer openheid te creëren is ze de campagne #IHadAMiscarriage gestart.

Zelf kreeg Jessica een miskraam toen ze zestien weken zwanger was. Na wat bloedverlies bezocht ze een arts, maar eenmaal daar leek er weinig mis. Thuis bleek het tegendeel en moest ze in haar eentje bevallen, terwijl ze via de telefoon aanwijzingen kreeg van de dokter. Een traumatische ervaring.

Na haar miskraam besloot Jessica vrouwen in soortgelijke situaties te helpen door hen erover te laten praten. Ze schreef een artikel in The New York Times en ontwierp een lijn met postkaarten, shirts en speldjes. Daarop staan onder andere teksten die vrienden en familie kunnen inspireren om zelf het gesprek aan te gaan. Want dat blijkt nodig. Volgens Jessica moet het nu echt eens afgelopen zijn met teksten als ‘Je weet nu tenminste dat je zwanger kan worden’ en ‘Alles gebeurt met een reden’. Of nog erger: gewoon niets laten horen omdat je niet wist wat je moest zeggen.

Sinds kort post Jessica ook op Instagram onder de hashtag #IHadAMiscarriage.

✨Apples + Oranges✨ _ Her: I feel like I should be over my loss by now. I mean, I was only 6-weeks along. It could have been so much worse. I have many friends who have worse stories: stillbirths, infant loss, women who can’t even get pregnant. At least it was early. At least I know I can get pregnant. At least my milk didn’t come in. At least I didn’t feel the baby move. At least I wasn’t overly attached. At least my grieving process won’t go on and on like theirs might. _ Me: Your pain is just as real and valid and important as anybody else’s. Your loss matters because it is your loss. Your hope, dashed. Your body, grieving. Your sadness. Your journey. _ Her: But it feels indulgent. It could have been so much worse. _ Me: It’s apples and oranges. Try to resist the urge to compare and contrast. There needn’t be a loss/grief hierarchy. It only serves to minimize your experience. Face your pain without distracting it by somehow making it less than. Or too much. You are significant. Your heart is broken. Lean into the ache. It’s yours. _ #IHadAMiscarriage #miscarriage #pregnancyloss #motherhood #loss #stillbirth #infantloss #grief #1in4 // Photo by @smallbatchphoto found via @taxcollection.

Een bericht gedeeld door Jessica Zucker, Ph.D. (@ihadamiscarriage) op

My breasts leaked liquid gold with no one to nourish. As if I hadn’t already been trashed around enough by my 16-week loss, the unmedicated emergency D&C that followed, my body took it upon itself to weep. Outpoured milk. _ With no one to receive it. No. One. _ World Breastfeeding Week has me thinking about the years spent with my little ones cozied up suckling my breasts, but also the poignancy of milk arriving even when our baby’s die. _ Trauma upon trauma. How do we survive the layers? Navigate the complexity? The unwieldy sequela of loss? _ Warriors, we are, whether we like/know it or not. _ #IHadAMiscarriage #miscarriage #pregnancyloss #stillbirth #infantloss #grief #loss #1in4 #worldbreastfeedingweek // Photo of @blacklorelei7 taken by @alveoli_photography. Photo posted with permission.

Een bericht gedeeld door Jessica Zucker, Ph.D. (@ihadamiscarriage) op

Meer zien? Klik hier om naar Jessica’s Insta-pagina te gaan.

Wil je niets meer missen van VIVA Mama? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale aanbieding: 4 nummers voor maar €9,95 of 8 nummers voor €19,95.

Bron AD | Beeld Instagram

 

Jessica heeft een zwak voor (salsa)dansen, gekke taalfeitjes en de Spaanse cultuur. Voor VIVA schrijft ze over human interest, entertainment, reizen, liefde, seks, eten en al het andere wat haar bezighoudt.