Column Nynke: Opvoeden

We reden naar een feestje van een 
vriendin. Twee jonge moeders voorin, een zwangere op de achterbank. ‘Hoe doe je dat eigenlijk, opvoeden?’ vroeg zij. ‘Wanneer moet je daarmee beginnen?’
Voorin lieten mijn vriendin en ik tegelijkertijd een ‘pffff’ aan onze lippen ontsnappen. ‘Tsja…,’ zei de één. ‘Ja eeehm…,’ zei de ander.
‘Maar hebben jullie tips of zo?’

Als het kind in kwestie er nog niet is, kun je over de opvoeding nog een duidelijk beeld hebben. Nee is nee, moeders wil is wet, niet janken om het janken, niet te veel voor een beeldscherm zitten en geen zoetigheid 
laten eten. De eerste maanden kom je nog wel door. Dan hoef je nog niet op te voeden. Na een jaar of wat begint de beproeving. Tot die tijd hadden wij een ietwat immobiel, goedzakkig kind. Met altijd een goed humeur en genoeg geduld om rustig op een aankleedkussen te blijven liggen.

Ik heb vriendinnen die begripvol in gesprek gaan met hun kind. Ik ben niet zo’n moeder

Dat was ooit. Nu draait ze hysterisch heen en weer wanneer ze een schone luier moet, waardoor ze haar kak over de hele commode smeert. Nu smijt ze met dingen, zit ze met haar vingers aan brilmonturen en knopjes van de radio. Wil ze met haar handen aan de warme oven zitten. Wil ze alleen nog eten wanneer je haar eerst afleidt met een boekje. En kan ze ineens 
gillen, waarbij ze haar hele lichaam overstrekt om aan te geven hoe groot het onrecht is dat haar wordt aangedaan.
Ik heb vriendinnen die op dit soort momenten in gesprek gaan met hun kind. Met zalvende stem, begripvol en geduldig. Ik ben niet zo’n moeder. Ik doe wat mijn moeder ook altijd deed: duidelijk zijn. Ik ben de baas en nee is nee. In ons huis 
kan hartstikke veel; ik ruim de teringzooi 
’s avonds wel weer op. Maar ik bepaal de grenzen, en daarover wordt niet onderhandeld.

Tot op heden luistert ze nog. En als ze dat niet doet, koop ik haar om. Met Sesamstraat op YouTube of met rozijntjes. Zodat ik rustig kan koken zonder dat zij met haar tengels aan de oven zit, of jankend aan mijn been hangt.
‘Maar hebben jullie tips?’ vroeg de 
vriendin op de achterbank nogmaals. We 
kwamen niet verder dan ‘consequent zijn’, maar dat dat het moeilijkste is wat er is. En dat je daarom altijd rozijntjes 
op zak moet hebben. En zo nu en dan gebruik moet maken van de hulp van Pino en Meneer Aart.


Nynke de Jong 
(32) is journalist 
en schrijfster. 
En moeder van Janne (1). Dit blog is afkomstig uit VIVA Mama. Je bestelt het nummer hieronder.

»Bestel VIVA Mama online | Klik hier «

Lees ook: